Premium Joomla Templates by iPage Coupon

BLUES PEER , Zaterdag 15 juli 2017

BLUES PEER , Zaterdag 15 juli 2017.

---------------------------------------------

Say Blues ....Think Peer ? 

Eerlijk is eerlijk of is eerlijk nu beter ....toen wij eindelijk de affiche van Blues Peer 2017 onder ogen kregen  - zoals elk jaar vrij laat bekend gemaakt - moesten wij meer dan één maal in de ogen wrijven. Het leek met oa : Jettro Tull, Canned Heat, The Blind Boys of Alabama, Jools Holland en Barrelhouse af te stevenen op een Werchter... euh Blues Peer Classic evenement. Nog meer fronsels doken op toen bleek dat de vrijdagavond bijna volledig gereserveerd werd voor cover / tribute bands die The Band, Fleetwood Mac en Elvis Presley (?) zouden bewieroken....

Vreemde bedoening ... want al een tijdje worden wij overstelpt met een enorme schat aan jonge en iets oudere originele, beloftevolle blues / rootsartiesten die anno 2017 - tegen betaalbare prijzen - dolgraag hun opwachting konden maken in de Deusterstraat. Ik vermoed dan ook dat die bewuste vrijdag 14 juli programmering beschouwd kan worden als een vriendendienst van het huis aan Belgische collega's muzikanten..... 

Bewust thuisgebleven, al deden JAMES & BLACK ons nog eventjes twijfelen, maar principieel als wij zijn werd Blues Peer olv Rick de Leeuw voor Bealestreet.be  pas zaterdagmiddag afgetrapt met BARRELHOUSE .

Een eeuwigheid geleden dat wij de band uit Nederland nog aan het werk zagen en ondanks de lovende kritieken voor hun onlangs verschenen album "Almost There" - dat ruimschoots aan bod kwam - bleek hun optreden niet bepaald de gedroomde, wervelende start van een bluesfeestje . Opener "Bring it on Home", "Down in the Alley" en "Don't Hold Your Breath" waren de schaarse hoogtepunten van een band die - misschien mede veroorzaakt door de stemprobleempjes van Tineke Schoemaker - dit klusje op routine afwerkte.


 

Gelukkig hadden WALTER BROES & THE MERCENARIES er méér zin in en dat bleek dan uit de reacties tijdens en na het optreden. De eerste danspasjes deden hun intrede en hun debuutalbum " Movin' Up" - nog niet zo lang geleden cd van de week bij Bealestreet.be  - vloog als zoete broodjes over de toonbank. Niet verwonderlijk want met prima songs als "I Got My Own Kick Going", "Downtime" , "Man Child", "Come on Down" en "Don't You Ruin My High" lieten the godfather van het Belgisch rootswereldje aka Walter Broes, Clark Kenis / upricht bass & vocals en drummer Lieven Declerck er geen twijfel over bestaan ...er is op BRBF / Blues Peer een aangenaam leven voor , tijdens en na the Seatsniffers ! 

Tijd voor JON CLEARY en zijn Jazz, Funk, Rhythm & Blues en Soul en net als bij zijn eerste doortocht was dit optreden smullen voor iedereen die New Orleans een warm muzikaal hart toedraagt. Natuurlijk liggen vergelijkingen met Dr. John, Allain Toussaint, Professor Longhair, the Meters en Neville Brothers voor de hand maar de Engelsman van geboorte drukt toch wel zijn eigen stempeltje op het hedendaagse muzikaal gebeuren in New Orleans. "Live @ Chickie Wah Wah en @ Peer City .... oftewel een leuk, gezellig uurtje "Funky Munky Biznis" ! 

Wil je een concert of bluesfestival organiseren waarbij je financieel nooit je broek scheurt....zet MIKE ZITO op de affiche en je eventuele slapeloze nachten verdwijnen als sneeuw voor de zon. Opnieuw keken wij met belangstelling uit naar de man die tegenwoordig één van de vaandeldragers is van blues met een (h)eerlijk rockstrikje. - Jong geleerd is oud gedaan - Mike neemt tegenwoordig zijn zoon mee op tournee, en zal Zach , puttend uit eigen ervaring,  behoeden voor alle kommer en kwel die een muzikant aan de lijve kan ondervinden. "Make Blues not War" is zijn huidige boodschap en die werd door de talrijk opgekomen menigte met goedkeurende blikken in de oortjes geknoopt. De uiterst sympathieke in St. Louis, Missouri geboren Mike Zito liet er geen gras over groeien, stevig uithalen met "Keep Coming Back", "Hell on Me", Wasting Time" en CCR's "Fortunate Son" zorgden ervoor dat in een mum van tijd alle "Crazy Legs" en andere lichaamsdelen in de  juiste tempoversnelling geraakten. "Roll on" with Mike Zito ... Klasse !


Tijd voor een 'People Get Ready' rustpuntje en een opvoering die het anno 2017 nog steeds blijkt te doen. Verantwoordelijk voor dit gebeuren zijn THE BLIND BOYS OF ALABAMA  die in tijden dat er  dagelijks gezocht wordt naar de herbestemming van de (leeggelopen) kerken nog steeds als gospelpredikanten de halve wereld afreizen. Voor wie de heren begin jaren negentig aan het werk zag bleek de tijd wel stil te staan ; de aandoenlijke processie / calvarietocht om de heren op hun plaats /stoel te krijgen gaat er , net als Jimmy Carter's solo - uitje door de tent - nog steeds in als (glutenvrije) hostie en (verschraalde) miswijn . Leuk voor de nieuwkomers op Blues Peer maar ik ga liever naar mijn laatste rustplaats op de tonen van Mike Farris & the Roseland Rhythm Revue featuring The Mc Crary Sisters, Jim Byrnes & the Sojourners of the Como Mamas .... 


Van de hemel naar de hel ...in Peer wordt dat snel gefikst door beroep te doen op THE RED DEVILS. Niet de naast hun schoenen lopende schandalig overbetaalde Belgische Rode Duivels maar de band die met hun album "King King" ('92) wereldgeschiedenis schreven en door het plotse overlijden van boegbeeld Lester Butler een cultstatus wisten te bekomen. De vocals en smoelschuiver behoren nu toe aan Nederlander Pieter ' Big Pete' van der Pluijm die samen met Mike Flanigin / rhythm gt, Paul "the Kid" Size / lead gt, "Blaster" Bill Bateman / drums en Jonny Ray Bartel / bass er voor zorgden dat half Peer momenteel last heeft van oorsuizingen. Mensenlief...zelden zo een muzikale pokkeherrie moeten aanhoren al is er ook een tewerkstelling pluspuntje aan ....de werknemers van tentenbedrijf De Boer hebben ongetwijfeld de handen vol om het laatste oorsmeer vakkundig te verwijderen. Jammer want klassiekers als "Going to the Church (?) , "Automatic" en "Mr. Highway Man" verdienen iets minder volume om opnieuw te schitteren.

Vreemd dat de organisatie koos voor ZZ TOP als afsluiter en niet Tom Petty.  Is net als destijds bij John Fogerty  de Werchter, Bospop koe leeggemolken en mag Blues Peer na 33 jaren eindelijk de boegbeelden van 'don't forget to Boogie' en Southern Rock" verwelkomen. Voor ons de gelegenheid om na het aanschouwen van Billy Gibbons, Dusty Hill en Frank Beard en het beluisteren van "Got Me Under Pressure", "Jesus Left Chicago" en Gimme Me All your Lovin" vast te stellen welke richting het zou uitgaan. Voor de kolkende massa fans ongetwijfeld een onvergetelijk optreden voor uw dienaars een kleine verplaatsing naar onze eigen sleeping bag . "I Thank you" . 

Blues Peer deel 1 : voor (bijna) elk wat wils. (Swa )