ANTWERP ROOTS NIGHT # 4 - 20141110

ANTWERP ROOTS NIGHT # 4.
Maandag 10 November 2014.
 
            foto van Carine van den Brandt. 
 
"Tell it like it is".... een Antwerpse Roots Night die van start gaat met Rusty Roots : Limburgs hoop in bange Rock / Blues / Roots dagen, uiteraard kan je avond dan als gouwgenoot niet meer stuk, je zou voor veel minder met een "Smiling Face" rondlopen.  Onlangs werden Jan Bas /vocals, guitar, Bob Smets / guitar, Stefan Kelchtermans / bass en Nico Vanhove / drums 'in de Limburg' - plechtig en met een volks vertier - in een verdiende hulde betrokken voor hun tienjarig bestaan. Ondanks de drie kwartiertjes die Rusty Roots op deze hoogdag in de Roma waren toebedeeld werd het concert als support act met het vertrouwde en aanstekelijke
enthousiasme afgewerkt.
 
 
 
Meteen uitpakken met de uithangborden van het laatst verschenen album "Your Host" (zie cd recensie feb' 014) ) staat gelijk met de vlam in de pijp jagen ;  met "Fades Out", "Backdoor Man" en "Sidewalk" schreef Rusty Roots ongetwijfeld in een mum van tijd geschiedenis in cultuurtempel De Roma. "All I Want" ....nog meer van dat, graag, al zal het in de toekomst zonder Stefan "Body" Kelchtermans moeten gebeuren, de sympathieke inwoner van Meeuwen - Gruitrode kan naar eigen goeddunken niet langer meer werk / hobby combineren. Stefan, bedankt buddy ....wij zullen je ongetwijfeld missen !
 
Met WB & The Mercenaries loop je opnieuw een aantal vertrouwde gezichten tegen het lijf. Opper Seatsniffer Walter Broes heeft - tot ieders tevredenheid - draad en gitaar terug opgenomen en bouwt samen met Lieven Declerq /drums en Bas Vanstaen / bass aan een nieuw, ongetwijfeld boeiend vervolg aan een (h)eerlijke rockabilly / blues / roots periode.
 
 
 
Met de prima opener "Push me too Far", sublieme covers van Ritchie Valence's "That's My Little Suzie" , Otis Redding's "Security" en het punkabilly "Trapped Love" (The Cramps ?) werd één ding overduidelijk ; Walter Broes is terug van nooit weg geweest en dat feestje kreeg nog een aparte wending :  De Roma werd immers via zijn "Man Child" omgetoverd in een Libertango / Rumba Saloon ... WB & The Mercenaries : nu nog "Sideshow", volgend jaar cd / lp en head -liner op menig festival ?
 
Met Dave & Phil Alvin with The Guilty Ones ging niet alleen voor ondergetekende één droom in vervulling. Als "Blasters" fan van het eerste uur (met optredens in Oostende, Leuven, Blues Peer) werd je niet ieder jaar de mogelijkheid geboden om ze nog eens aan het werk te zien.
 
 
 
Jarenlang konden beide heren elkaars bloed drinken en was het voor de fans van hun "American Music" (afzonderlijk) behelpen (nou ja) met het sublieme werk van singer - songwriter Dave ( Moulin Blues, Blue Highways) en Phil die met drummer Bill Bateman, bassist John Bazz en Keith Wyatt / guitar "The Blasters Legende"  kleur bleef geven. (oa : Borderline, Diest). Momenteel zijn de familiebanden opnieuw aangetrokken en zelfs in die mate dat de broertjes hun leven,  blijkens de complimentjes die wederzijds en iets te veelvuldig werden rondgestrooid,  en zelfs meer aan mekaar zouden geven om eventueel te kunnen overleven.  Het feit dat Phil Alvin een tijdje geleden in Spanje medisch letterlijk door het oog van een naald kroop zal ongetwijfeld een rol gespeeld hebben in die plotse toenadering of zouden the Alvin's zich ook hoe langer hoe meer geërgerd hebben om een antwoord te verzinnen op de steeds terugkerende vraag "What's up With Your Brother". Wat er ook van zij, hun liefde voor de muziek en vooral die van Big Bill Broonzy ( 26 juni 1898 - 15 augustus 1958) leidde met “Common Ground : Dave Alvin & Phil Alvin Play & Sing The Songs Of Big Bill Broonzy" ( zie cd recensie Aug'014) niet alleen - volgens mijn bescheiden mening - tot hét album van het jaar 2014 maar ook met de gewaardeerde hulp van Lisa Pankratz / drummer, Chris Miller / guitar en Brad Fordham / bass tot een heuse concerttournee. Allen daarheen zou je dan zeggen, maar het was bijzonder vreemd en een kaakslag voor de organisatoren dat er buiten de vertrouwde  generatiegenoten zo weinig volk kwam opdagen voor dit absoluut - niet - te - missen concert. Met "All By Myself" , "Key to the Highway", "Southern Flood Blues"  wordt het vrij duidelijk dat de tand des tijds niet geknaagd heeft aan de vocale / muzikale kwaliteiten van beide heren. Met regelmatig een wijdbeense gitaarsolo - zijn handelsmerk bij uitstek - lijkt Dave Alvin ook fysiek nog steeds in orde en ook Phil blaast nog stevig op zijn smoelschuivertje maar of hij  zich momenteel "Feel So Good" voelt durven wij afgaande op zijn présence toch te betwijfelen. Inderdaad Phil ...."You've Changed".
 
 
 
Wat blijkbaar niet onderhevig aan verandering toe is zijn naast de Blasters klassiekers "Listen to the Border Radio", "One Bad Stud" en uiteraard "Marie, Marie" die anno 2014 nog steeds okselfris voor de Antwerp Roots Night #4 in aanmerking komen, ook de prima versies van de Dave Alvin's solo - pareltjes  "Dry River" en "Johnny Ace is Dead".  The Guilty Ones lieten zich op hun beurt ook gelden en dat resulteerde in enkel swingende klassiekers in spe : "Trucking Little Woman " ,"How You Want It Done"  en "Stuff they Call Money" spijzen ongetwijfeld de kassa van Big Bill Broonzy's familieleden maar zijn momenteel zodanig  Blasters gekleurd dat de songs ongetwijfeld ook zo in de toekomst herinnerd en gekoesterd worden." Please Please Please"  Lieve Heer : laat bij leven en welzijn de broertjes Alvin nog enkel malen schitteren in de Lage Landen - misschien was de aanwezigheid van Blues Peer Wim Vermeijen al een eerste aanwijzing- en is hun eerste (!)doortocht in Antwerpen niet al meteen een (definitief) afscheid .... "So Long Baby Goodbye " ? (SWA / foto's Carine)
 
&