Blues in Bloom - 24032012 Houthalen

Blues in Bloom Festival: Houthalen 24/03/2012

The Devilles
Daan De Vries: Zang, gitaar, mondharmonica
Evert De Vries: drums
Alexander Laeremans: Bass

De “Cadillac Deville” of ook “Willy Deville” hebben hun naam niet verleend aan deze band. Wel is de naam ontsproten aan het brein van de bas gitarist Alexander Laeremans. Deze jonge wolven van Aarschot brengen garage rock en ook blues rock. Hoewel jong, met ambitie, getuige hun set waarin ze 4 eigen nummers spelen, “Fragments”, “Whoremones From Hell”, “Jerry” en “Second Live”. Aangevuld met Seasick Steve en “Summertime Blues” kregen de vroege bezoekers van dit festival toch wel heel wat waar voor hun geld. Het blijft een goed gegeven dat de organisatoren jong Belgisch talent een kans blijven geven.

Tollos

Peter Jacobs, Cel Spiessens, Frits Lambrechts, Rudolph Nevi , Luc Huygen

Belgisch, jawel ook deze band is er één van bij ons. Ik heb de mannen vorig jaar ook gezien in Peer. De mini cd levert ook vanavond genoeg stof om te spelen: “Rockin’ All Night” of “Ain’t Got No Money”, “Mind The Gap”, “Rattle Snake Shake”, het zijn allemaal nummers die het hart van deze band bloot leggen. Goede muziek en natuurlijk Peter die zich weer helemaal geeft op het podium. Meer moet dat echt niet zijn hoor. Je goed voelen bij het luisteren naar… Ik zou zeggen, het wordt tijd voor een full cd.

King King

Powerblues from Scotland. Alan Nimmo en zijn kompanen waren zeer goed op dreef. Naast Alan was het toch Bennet Holland, de man aan de hammond, die geregeld de schijnwerpers op zich wist te laten schijnen. En terecht. “You’ve Been had”, “Take My Hand”, “Heart Without A Soul”, allemaal nummers van de cd “Take My Hand”. “Old Love” werd gespeeld voor zijn broer. Maar ze hadden ook een volledig nieuw nummer meegebracht, “ A Long History Of Love”, een loepzuivere ballad met prachtig gitaarwerk. Om af te sluiten werd niemand minder dan Nico Wayne Toussaint zelf op het podium gehaald om met “Mr Highway Man” er een punt achter te zetten.

Leon Blue

Deze kwikke tachtiger mocht de aanwezigen vermaken op zijn piano en nog wel helemaal alleen. Song s als Georgia On My Mind en Kansas City of I Can’t Stop Loving you gaan er natuurlijk als zachte koek in. Alleen spijtig dat het net iets te lang heeft geduurd. Maar kwalitatief dik in orde.

 

Nico Wayne Toussaint

De man uit la douce France kwam zijn nieuwste geesteskind voorstellen “Lonely Number” . Op het festival is hij al een vaste waarde. Hij was hier al drie keer. Hij zingt in accentloos Engels en speelt op de mondharmonica alsof zijn leven er van af hangt. Om maar te zeggen dat het er heel energiek aan toe gaat bij deze heren. Het was al laat (1 uur) toen hij begon, en ik ben dan ook niet gebleven tot het einde. Maar wat ik gehoord heb was van onbetwiste kwaliteit.

Ik moet Marc nog bedanken voor de uitnodiging en ik zal de volgende aflevering van  Blues in Bloom zeker weer aanwezig zijn.