Blues Peer 2013 zaterdag 20 juli

Omslagfoto

Met dank aan Marco Van Rooijen en Nineke Loedeman (Bluesmagazine.nl) voor het gebruik van de foto's

Zaterdag 20 Juli 2013
----------------------------

SUGAR BOY & THE SINNERS.

Sugar Boy And The Sinners BRBF 2013

Als winnaar van the Dutch Blues Challenge en met tal van ereplaatsen (European Blues Challenge, World Blues Challenge) op hun palmares mochten de 'youngsters' Sugar Boy Vielvoije / vocals, harmonica, drummer Frank Duindam en de broertjes Ronnie & Vinnie Guérin ( guitar en bass) terecht de zaterdag editie van Blues Peer 2013 openen en geloof Jan Becaus en ondergetekende maar vrij .....dat is gene kattepis. Bovendien werd er met SUGAR BOY & THE SINNERS opnieuw de jarenlange traditie gerespecteerd dat Nederlandse bands in Peer steeds met open armen worden ontvangen. Deze jonge, 'echte' Nederlandse (blues) wolven beschaamden zoveel vertrouwen niet en wat blijkt ; niet alleen op thuiswedstrijden (Kwadendamme, Moulin Blues) maar ook op verplaatsing worden alle blues en rock & roll registers  bij aanvang opengetrokken. De heren stonden in Peer subliem borg voor een prima uurtje old school "Come on Everybody" swing time blues, oorstrelende lowdown shuffle blues met links en rechts een snuifje onvervalste swamp / bajou. Bealestreet Belgium kijkt met meer dan gewone belangstelling uit naar hun debuutalbum.


RITA ENGEDALEN.

1987 ...Voor deze jongen was het optreden van Ted Hawkins in de Belgium Rhythm & Blues Festival geschiedenis hét absolute hoogtepunt en na het afgelopen weekend komen enkel Rita Engedalen en the Heritage Blues Orchestra in aanmerking om mijn mening te herzien. De Noorse "Queen of the Blues" was ondanks zij in 2012 met brio the European Blues Challenge in de wacht sleepte, net als destijds met Ted Hawkins, enkel bij de insiders bekend. Met haar sublieme act de présence op "Holy Land" Blues Peer heeft deze sympathieke dame daar ongetwijfeld een serieuze verandering in gebracht want met de zelf gepende pareltjes  "Yellow Moon over Highway 61 ", "My Hill Country Blues", "He Walked Away" en de prima uitgekozen covers "Don't Mess With My Man" (Big Mama Thornton), "Trouble in Mind" (Janis Joplin) , "Mean Mean Man" (Wanda Jackson) en "Shake Your Hips" (Slim Harpo) heeft zij ongetwijfeld niet alleen mijn blues / gospel / rootshartje gestolen. Rita Engedalen & band ( Morten Omlid / gitaar, Jens Haugen /bas en Robert Petterson /drums aan de "Deuster Chapel & Bars" ....Lord I Feel Better !

THE DELTA SAINTS.

Geen twee zonder drie ....Virgil & the Accelerators en Sugar Boy & the Sinners drukten ons, met volledige goedkeuring overigens, al op de keiharde feiten ; de blues en rootstoekomst is aan de jeugd. Met ook The Delta Saints (USA) op Blues Peer is die niet - te - ontkennen  evolutie overigens al een tijdje bezig en worden de niet aflatende inspanningen van ondermeer Dixiefrog  / Teenage Head Music / Hans Broere uiteindelijk beloond. Ook afgelopen zaterdag lieten  the Delta Saints de wereld verheugd weten dat zij -gelukkig voor ons -  geen enkele muzikale binding hebben met hun hoofdkwartier Nashville en met ondermeer de titeltrack van hun uitstekend album "Death Letter Jubilee", "the Devil's Creek", "Chicago"(?), "From the Dirt" en "Liar" laten zij er geen twijfel over bestaan : hun roots ligt duidelijk  in the swamp - boogie - dirty - rock buurt van Louisiana en de Mississippi Delta. Hun niet - te - overtreffen cover van the 2006 Gnarls Barkley classic "Crazy" was ongetwijfeld hét kersje op dit (h)eerlijk boogie taartje en het dol gedraaide publiek vroeg voor het eerst massaal om een bisnummer....

 

HERITAGE BLUES ORCHESTRA.

Vakmanschap is meesterschap .....hun album "And Still I Rise" (inmiddels genomineerd voor een Grammy Award "Best Blues Album 2013") stond verleden jaar al torenhoog te prijken in mijn eindejaarslijstje (http://www.euroamericanachart.eu/index.php/layout/individual-2012).

De melding dat Bill Sims Jr, Chaney Sims, Junior Mack & band  op het podium van Blues Peer 2013 zouden staan werd tenhuize rootsrocker op hallelujah kreten ontvangen. De interesse was zelfs zodanig groot dat wij, al jaren vastgeplakt in de tot hier - stoeltjes,  opnieuw op de eerste rij stonden ....hou ouder hoe zotter ?

Maar neen, the Heritage Blues Orchestra serveren immers (h)eerlijke gospel, Delta Blues, worksongs en spirituals die anno 2013 nog steeds okselfris ruiken. Op traditionals als "Get Right  Church and let's go  home", "Go Down Hannah", "C - Line Woman", "Big Legged Woman", "Going Uptown" en "Catfish Blues" staan immers geen houdbaarheidsdatum vermeld. De hemels mooie (bijna) a - capella uitvoering van "St James Infirmary" en Eric Bibb's " ‘Don’t Ever Let Nobody Drag Your Spirit Down’  bezorgden het merendeel van het enthousiaste publiek ongetwijfeld een muzikaal orgasme. Een hemels gevoel dat ondergetekende al eens overkwam bij een andere Bert Pijpers  / Continental Records ontdekking : nl Jim Byrnes & the Sojourners . Een tip voor het 30 jarig bestaan ....

 

HUGH LAURIE.

Who the f*ck is Hugh Laurie ?

If you're going to New Orléans.... dan loop je Hugh Laurie  daar ongetwijfeld wel ergens tegen het bevallige lijf . Deze kersverse snob -  tegenwoordig ben je blijkbaar een snob als je zegt dat je zelden of nooit televisie kijkt - kon je tijdens het optreden van Dr. House  aantreffen bij de  eet - en drankstandjes waar gelukkig voor mij nog wat gelijkgestemde zielen vertoefden .Tussen de gesprekken door en het  verorberen van een eigenlijk niet -te - vreten - frietje  werd er naar de charmeur en zijn toch wel lichtjes fantastische band geluisterd en onze conclusies waren eensluidend : "Let Hugh Laurie Talk" ....and people like us  walk. Wat wij dan ook met plezier deden ,de winkeltjes kregen een bezoekje, de Backstage ruimte werd  aangedaan voor een ouderwets pintje en een bijzondere propere sanitaire stop. Ach, Hugh Laurie zorgt er natuurlijk voor dat het financiële Blues Peer plaatje klopt want behoorlijk wat toeschouwers waren speciaal naar de Deusterstraat afgezakt om Dr. House nu eens in levende lijve aan het werk te zien.  Een jaarlijkse gebeurtenis op Blues Peer waar  deze jongen  best mee kan leven. "C'est la vie say the old folks , it goes to show you never can tell"

 

THE FABULOUS THUNDERBIRDS.


In de voorgaande weken werden er  nog eens enkele lp's van the Fabulous Thunderbirds  met lichte weemoed van onder het stof uit gehaald en wat blijkt ....  niet alleen de jaren zijn voorbij gevlogen ( Kim Wilson & Co waren present op de eerste editie van het BRBF) maar dat van boegbeelden als  Jimmie Vaughan, Keith Ferguson, Fran Christina, Duke Robillard, Gene Taylor, Willie Campbell, Kid Ramos, Jimmi Bott al jaren geen sprake meer is als the Fabulous Thunderbirds hun koffers nog eens pakken. Op Blues Peer werd nog maar eens duidelijk dat de band nog steeds fantastisch  scoort met hun glorierijk "Tuff Enough", "I Believe I'm in Love", "She's Tuff", "Roll, Roll, Roll", "My Babe", "the Crawl" en "Wrap it Up" verleden. Jammer dat  Wilson in de huidige bezetting (de broertjes Moeller ,Mike Keller en Randy Bermudes )live niet méér aandacht schenkt aan hun hedendaags prima  "On the Verge" album. "Tell me Why" ....maybe too much runnin' from the blues ?

 

The ROBERT CRAY BAND.



Met Robert Cray werd er nog meer goud van oud BRBF gereserveerd en ook hier heeft de tand des tijds duidelijk merkbaar in kilo's en grijze haren toegeslagen. Gelukkig speelt de brave man nog steeds uitstekend  gitaar en  ook vocaal mag het er best nog allemaal wezen. Jammer dat enkel de  opener "Phone Booth" en zijn  greatest hits "Don't Be Afraid of the Dark", "Right Next Door" en "Bad Influence"  op een (h)erkenningsapplausje mochten rekenen want met het vorig jaar verschenen "Nothin But Love" album bewijst  deze five time Grammy Award Winner en notoir lid van the Blues Hall of Fame  nog steeds dat hij terecht bij de top behoort. Robert Cray & Richard Cousins  ....I'll always  remember you two crossing Bree City in that old ugly Van .
Slotsom zaterdag Blues Peer : opkomend (jong) talent hand in hand met gevestigde waarden die bevestigen ...een prima keuze ! (SWA)