Blues Peer 2015 - 18/07

 
      




Blues Peer zondag



 
 BLUES PEER (B) 2015.
zaterdag 18 juli.
------------------------
Jammer dat wij in laatste instantie moesten afhaken voor de vrijdagconcerten op Blues Peer (B) 2015 want het verjaardagsfeestje van "Twinstreet Bookings" ( 1995  / 2015  met hun poulains Ian Siegal, Little Hook, Sugaree)en Little Steve & the Big Beat - zo bleek uit  betrouwvolle informatie  - behoorde tot één van de(h)eerlijkste bluesfeestjes die ooit aan de Deusterstraat plaatsvonden. Het schepte leuke verwachtingen voor een editie die  bij de (late) bekendmaking van het programma meteen door een kleine minderheid bluespuristen de grond werd ingeboord....
"Aussie" Claude Hay kreeg zaterdagmiddag de ondankbare taak om meteen brandhout te maken van die stellingname en lukte daar met ondermeer " I Love Hate You", "Blues Train", "Turn it Up" vrij behoorlijk in. Een stevige portie slide en basdrum zijn de handelsmerken van deze  one- man - band die op enkele songs hulp  gewaardeerde hulp kreeg van bassist Ryan Van Gennip.  Jammer dat zij enkel konden scoren bij het niet zo talrijk opgekomen publiek toen zij met "I Put a Spell on You" en "Come Together" gingen grasduinen in andermans werk.
Het was wachten op meer vuurwerk en dat kwam er inderdaad met ....The Dynamite Blues Band ! (what's in a name)
Een aantal heren maakten destijds deel uit van Big Blind en trekken anno 2015 een meer boppin' the blues kaart. Onder het motto ; "Shakedown & Boogie" werd onlangs de Hookrock tent in Diepenbeek nog plat gewalst en ook in Peer schuwden Wesley van Werkhoven , JJ van Duijn, Renzo van Leeuwen en Niels Duindam het lekkere ,ruwe blues / rootswerk niet. Een geoliede machine die via prima eigen songs ( oa :"Anna Lee", "Dynamizer", "Black Magic", "Boom Boom") zelden hapert en niet alleen uitstekend borg staat voor een onvervalste "Boogie Trough the Night" maar ook vroeg in de namiddag best te pruimen valt. Een terechte bis was de beloning voor een band die eerder bij Bealestreet. be en Radio Mol 105.2 met hun debuutalbum "Shakedown & Boogie" werden verkozen tot cd / artiest van de week.  Hans Broere kan tevreden zijn, The Dynamite Blues Band .....Doin' Okay ! 
Een van de doelstellingen van organisator VZW Break -Away is de jeugd warm  maken voor het blues /rootswereldje en ook al lopen onze meningen hoe dat het beste kan gebeuren meestal ver uiteen, met Wille & The Bandits zijn de heren Meurs, Van Hoef en Vermeijen duidelijk in hun opzet geslaagd. Het prettig gestoord trio uit Engeland was ongetwijfeld  één van de leukste verrassingen op de 31 -ste editie van Blues Peer, Wille Edwards, Matthew Brooks en Andrew Naumann brengen immers een bonte verzameling van muziekstijlen die elk van ons links of rechts wel aanspreekt. Blues, funk, soul, rock, reggae, folk, latin passeerden er tot ieders tevredenheid de revue. Men kwam werkelijk ogen en oren te kort bij het sublieme pedal / lapsteelwerk, de Far West 'Blond' electric upright bass die ook als cello wordt gebruikt en de flardjes Santana, Deep Purple, CCR, REM, Robert Johnson, Led Zeppelin die je ontdekte in hun songs.
"Time to Rock My Soul"..."Time" voor Shakura S'Aida ! (uitgesproken "Shack - oora - Sigh - ee -da") 
Nauwelijks bekomen van de Willie en zijn boeven of de stoeltjes moesten opnieuw opzij geschoven worden voor een "Bad Girl" die in een mum van tijd de tent inpakte met haar charme en subliem blues / soul / jazz talent. "Geechee Woman" Shakura was al eerder in ons landje ( ondermeer met de RUF Records Bluescaravan) maar greep deze unieke Blues Peer kans om voor een breder publiek te schitteren met beide handjes. Omringd door een fantastische band liet zij er geen twijfel over bestaan ; "She's living with the Blues" en dat resulteerde ondermeer in een (h)eerlijke tribute to Billie Holiday, een fiks aantal prima blues dancing songs en een mij volstrekt onbekend pareltje dat zij samen schreef met Ben Harper .  Shakura S'Aida : Een nieuwe Queen of  Blues, Jazz & Soul?
De die- hard blues / gitaarfreaks moesten eventjes geduld opbrengen maar met David William Kearney a.k.a. Guitar Shorty  werden ook zij op hun (Chicago Blues) wenken bediend. De sympathieke man draait al een tijdje mee in het bluesgebeuren maar moest toch wachten tot op zijn 76 - ste om ook geschiedenis te schrijven op BRBF / Blues Peer. Beter laat dan nooit ( remember Doug Sahm, Joe Cocker, JJ Cale ...etc) , de kleine krullenbol liet er geen gras over groeien, nam bewust zijn tijd om met  de klassieker "Hey Joe", "Bad Memories" , "Betrayed", "Too hard too love you" en "We the People"  het wereldrecord soleren te breken. Of de poging gelukt is weten wij niet maar het was wel een optreden dat mocht gezien en gehoord worden.
 Country music op een bluesfestival ....het werd door de ene op hoongelach onthaald bij ondergetekende -fan van het eerste uur -  zou deze white man's blues ongetwijfeld een oorgasme moeten teweegbrengen. Emmylou Harris & Rodney Crowell  etaleren al een eeuwigheid vakmanschap is meesterschap en ook Blues Peer mocht (eindelijk) getuige zijn van dit hemels mooi gebeuren. Maar ...even cowgirls get the blues sometimes, ook godinnen worden oud. Emmylou is op haar bijna zeventigste, gekleed in een aftandse jeansbroek en al even schamel T -shirt, nog een schim van de gracieuse verschijning van weleer. Het wordt vrij snel duidelijk dat de tand des tijds  fysiek maar voornamelijk vocaal serieus heeft toegeslagen, de laatste nootjes, woordjes zijn er regelmatig  te veel aan en gelukkig zijn er Rodney Crowell & band die de meubelen meermaals moeten / kunnen redden. Het wordt een Greatest Hits gebeuren waarbij de klassiekers "Poncho & Lefty", "Till I Gain Control Again", "If I Needed You", The Houston Kid", "Luxury Liner, fourty tons of steel", Boudleaux Bryant's "Love Hurts" op (h)erkenningsapplaus mochten rekenen maar ook recenter werk als  "The Travelling Kind",  Lucinda Williams' "Just Wanted To See You So Bad", "You Can't Say We Didn't Try", "Bring it on Home to Memphis", "the Weight of the World", "Old Yellow Moon" konden op bijzonder veel goodwill rekenen. Met "Leaving Louisiana in the broad daylight" en "I Ain't Living long Like this" (?) nam de nieuwe Hot Band ('Aussie' Jedd Hughes / guitar, Micah Hulscher / keyboards, Steven Fishell / steel guitar, dobro, Michael rinne /bass en john Mc Tague / drums) afscheid van een tevreden (blues) publiek.
Wij hielden Blues Peer / zaterdag na enkele songs van Melissa Etheridge voor bekeken en beluisterd, deze kleine Grote Dame mag dan wel rocken als de pest maar voor dit boeiend entertainment - dat  ongetwijfeld thuis hoort op Blues Peer - is deze jongen  wellicht iets te oud geworden ....(SWA - foto's Carine)