Blues Peer - vrijdag - 15072011

Vrijdag 15 juli 2011.

"Limburg allein
Dao geit niks boave
Zo is t'r mer ein"

----------------------------

 

De voorbije week leek het in Belgie eerder herfst dan mid -zomer maar blijkbaar hebben de weergoden een boontje voor het betere blues en roots gebeuren zodat de Deusterweide er vrijdagnamiddag prima opgedroogd bijlag en 'Seatsniffer' Walter Broes onder een stralend zonnetje het startsein kon gegeven voor de 27 editie van Blues Peer. Het voormalige Belgium Rhythm & Blues Festival hanteerde voor de vrijdagavond  de slogan ; eigen blues en rootsvolk eerst. Tollos, Rusty Roots, Doghouse Sam & His Magnatones kleurden het podium bronsgroen en the Belgian Blues All Stars maakten in tegenstelling met onze politiekers voor één keer in 400 dagen geen probleem over communautaire geschillen....

 

TOLLOS.

---------------

Frontman Peter Jacobs stond in '95 met the Nightcrawlers al eens op het BRBF podium maar verleden jaar zag het er eventjes naar uit dat het bij die eenmalige gebeurtenis zou blijven want de sympathieke man werd immers getroffen door een beroerte en leek het wel of zijn nieuwste project Tollos een erg kort muzikaal leven beschoren was. Gelukkig verliep de revalidatie uitstekend en kon hij samen met die andere Limburgse blues veteranen (Cel Spiessens, Frits Lambrechts, Rudolph Nevi en Luc Huygen) omstreeks 19 h the lord danken met de woorden ; " You Got Me Where You Want Me" en dat is voor een muzikant nog steeds de repetitieruimte en uiteraard het podium. Een geschikte gelegenheid om hun mini - album "Live" - zie cd recensies juli - aan het grote publiek voor te stellen en de heren deden dat met verve, "Rockin' All Nite" with Tollos werd voor Blues Peer weliswaar beperkt  tot een kleine drie kwartiertjes, maar het was ruimschoots voldoende om via ondermeer  " Rattlesnake Shake", Mickey Jupp's "You'll Never Get Me up" , Spiessen's "Mind the Gap" , de rockklassieker "Ain't got no money, but I sure got a whole lot of love " het vrij aardig opgekomen publiek te begeesteren. Eddie Hinton's " Just a little bit Salty" - een steun en toeverlaat in Peter's  revalidatieperiode - was het leuke kersje op dit smakelijk rock/ blues taartje .

Rusty Roots.

-----------------

Ook voor Rusty Roots was het een gezellig weerzien met de Deusterweide, zij maakten er immers voor het eerst hun opwachting in 2006. Vijf jaren, enkele personeelswisselingen en drie prima albums later staat Rusty Roots in de huidige bezetting ( Jan Bas, Kris Rogiers, Bob Smets, Stefan Kelchtermans en Nico Vanhove) waar ze horen te staan ...nl aan de top van het blues / rootsgebeuren in de Lage Landen. De heren passeren in het dagelijkse leven ongetwijfeld regelmatig de bluesterreinen maar afgelopen vrijdag mocht de toerbus er wel degelijk opnieuw halt houden. In het sportwereldje staat een thuiswedstrijd bijna altijd garant voor puntenwinst, voor muzikanten is dat niet zo vanzelfsprekend. De erg hoge verwachtigingen van een massaal opgekomen (thuis) publiek konden de band echter niet aan het twijfelen krijgen. Verbazend hoe de band in die korte tijd niet alleen een sublieme muzikale omwenteling heeft ondergaan maar vooral aan maturiteit heeft gewonnen. De schuchtere, stijve harkjes uit het verleden kijken het publiek vol zelf vertrouwen in de ogen, hebben met "Something Ain't Right" een dijk van een rootsalbum op de markt (zie cd recensie) en blijken ook naast het podium nog steeds één hechte vriendenkring te zijn. Voor Rusty Roots geen kapsones, moeilijke toestanden of egotripperij op het podium - iets wat je van een (G)Limburger / wereldburger uiteraard ook niet verwacht - de heren namen dan ook deze gelegenheid te baat om via "Get Down", "Wiggle", "Wake up", "Country and Wagons", "Money Train"  en "Let Her Down"  hun prima High Class Roots Music te presenteren. De overige speeltijd werd uiterst zinvol besteed aan "Electrified", "Bill Wither's "Use Me" en de BB King klassieker "How Blue Can You Get ". Rusty Roots ....op naar Moulin Blues 2012!

 

Doghouse Sam & His Magnatones. (Foto via Bluesbreeker.nl)

------------------------------------------------

Wouter ‘Doghouse Sam’ Celis en zijn Magnatones (Gerry Fievé / drums, Jack Fire / upright bass)  weten als geen ander een publiek te bespelen, niet verwonderlijk, want deze heren verdienden reeds hun sporen bij ondermeer The Rhythm Bombs, Al Copley en the Seatsniffers. Hun zoektocht naar de wortels van de Rhythm & Blues levert bijzonder fraaie back - to - basics ingrediënten op : zij werden dan afgelopen vrijdag, zoals het nu eenmaal hoort, puur en rauw geserveerd. Slide - pareltje  "I' Ain't Got Time" werd zowaar uit een metalen (Cornflakes)  blik getoverd en bleek meteen een geduchte concurrent voor de houten sigarenkist gitaren die op de weide te koop werden aangeboden. Bovendien grasduint het trio met kennis van zaken in het uitgebreide repertoire van ondermeer John Lee Hooker en Sonny Terry en wordt het vrij snel duidelijk dat de heren ook destijds bewust hun ziel aan de duivel verkocht hebben ( "Crossroads" ) Are you ready, are you willin', are you able to rock all night ....dan moet je net als (Ge) Varenwinkel 2011 Doghouse Sam & his Magnatones boeken !

Belgian Blues All Stars (Foto via Bluesbreeker.nl)

----------------------------------

Bij de bekendmaking wie er onder de vlag van the Belgian Blues All Stars mocht opereren werd de lat uiteraard erg hoog gelegd al moet ik eerlijk bekennen dat mijn lijstje van eventuele kandidaten er gedeeltelijk anders zou uitzien. Lag het aan de te hoge verwachtingen, werd er te weinig repeteerd, wou iedereen zich zelf overtreffen... who nows ? Ondergetekende was er niet bepaald 'kapot' van, zelfs onze eigenste Mark Thijs (Mark T, Tee) viel rond de klok van elven als enige Limburger die avond aardig uit de toon maar ook de overige heren (om : Casteels, Big Dave, JJ Louis, Wuff Maes ...) verdienden hun roemrijke status nauwelijks. Ik had zo een vermoeden dat dit eenmalige project kon fungeren als een leuk muzikaal  bedankje - voor - bewezen  - diensten maar persoonlijk leek het mij eerder een begrafenisstoet waar achteraf, voornamelijk backstage, de meest uiteenlopende roddels / leugens / halve waarheden werden verkondigd maar de betrokkenen als vermoord bleven zwijgen .....   (SWA, Jean - Paul, Carine)