Bo Didley

Bo Diddley ‘ De super vernieuwer ‘




Geïnspireerd door Muddy Waters maar vooral John Lee Hooker, was Diddley één van de eerste gitaristen die een echte elektrische gitaarstijl ontwikkelde, waarbij hij al tien jaar voor Jimi Hendrix experimenteerde met speciale effecten als echo, tremolo en verworming.
Hij werd geboren op 30-12-1928 als Ellas Bates, maar omdat zijn moeder te arm was om hem te onderhouden werd hij geadopteerd door haar nicht Gussie Daniel. Toen mijnheer Daniel overleed verhuisde zij samen met Ellas naar de South Side van Chicago.
Zoals zo veel zwarte musici startte hij ook de kerk, in het koor van de Baptistenkerk Ebenezer. Toen hij 7 was krijg hij vioolles van zijn dirigent, professor O.W. Frederick. Op zijn 12de kreeg hij van zijn zus Lucille een akoestisch instrument kado, een gitaar. Na het tokkelen van in het begin ging het steeds beter en kon hij sneller spelen. Daarbij streek hij met zijn plectrum snel over de snaren, dat deed hij ook zijn strijkstok, en zodoende creëerde hij zonder het te weten een heel nieuwe gitaarstijl die tot vandaag uniek is gebleken.
Zijn eerste groepje heette de Hipsters, waarmee hij al snel op de hoeken van de straten stond te spelen. Eénmaal volwassen ondervond hij wat het was om een zwarte te zijn. Behalve misdaad was de muziek de voornaamste bron van inkomsten geworden. The Hipsters begonnen naam te krijgen en speelden vaak op de markt van Maxwell Street. Ze wonnen de ene na de andere talentenjacht. Op zijn 19de kreeg hij zijn eerste podiumoptreden in de 708 Club. Hij kocht toen een kleine maar krachtige versterker. Hij ontwikkelde cross-rhythms die klonken alsof diverse gitaristen samen aan het spelen waren. Dan kwam hij op het idee om van een oude klok en auto-onderdelen een tremolo-set te bouwen (waarschijnlijk een wereldprimeur).
In 1950 kwamen Billy Boy Arnold en Jerome Green bij de groep. Na nog wat wijzigingen werd de naam veranderd in Langley Avenue Jive Cats, werd de groep steeds beter, en kregen ze vaste optredens in o.a de Castle Rock, en namen ze hun eerste drummer aan : Clifton James.
Arnold moedigde hem aan om beroepsmuzikant te worden en dus maakte Ellas een demo van twee nummers die hij had geschreven: I’m a man en Uncle John. Chess nam hem tenslotte onder contract. De broers Leonard en Phill Chess veranderden zijn naam in Bo Diddeley wat zoveel betekent als Slechte Jongen. Zijn eerst opnamesessie samen met Willie Dixon en Otis Spann leverde in maart 1955 zijn eerste dubbelhit op Bo Diddley/I’m a man. De rest is geschiedenis.
Diddley speelde een cruciale rol in de rockmuziek en oefende in de jaren 60 grote invloed uit op Amerikaanse soulartiesten, psychedelische groepen als The Doors, en Britse groepen als the Rolling Stones. Later getuigen hits als Faith van George Michael en Disire van U2 van de grote invloed die deze muzikant gehad heeft en heeft.
In 1987 werd hij opgenomen in de Rock’n’Roll Hall of Fame. In 1988 kreeg hij een Grammy voor zijn hele oeuvre.
In mei 2007 werd hij na een optreden getroffen door een beroerte. Zijn spraakvermogen is inmiddels aangetast.