Carey Bell

Carey Bell ( 1936‐ 2007 )




Carey Bell is geboren in Macon Mississippi. Als kind was hij onder de indruk van de muziek van Louis Jordan. En net als Jordan wou hij een saxofoon. Maar de familie Bell had niet genoeg geld en hij kreeg een “Mississippi saxofoon” in de plaats, de harmonica dus. Nu ging zijn interesse naar DeFord Bailey, Big Walter Horton, Marion”Little Walter”Jacobs en de twee Sonny Boy Williamson. Bell leert zichzelf spelen en op 13 jarige leeftijd treedt hij toe tot Lovie Lee’s Blues Band, de band van zijn peetvader. In 1956 trekken ze samen naar Chicago. Daar ontmoet Bell Little Walter en wordt zijn leerling. Om aan de slag te kunnen blijven leert hij basgitaar spelen van Hound Dog Taylor. Bell heeft dan het geluk zowel Sonny Boy Williamson II als Walter Horton te ontmoeten. Hij speelt in de band van Horton en hier leert hij de echte knepen van het vak en is dit de start van zijn carrière.
Carey Bell arriveert eigenlijk op een slecht moment in Chicago. Ondanks zijn leermeesters en zijn talent zijn de blues bands van dat ogenblik op zoek naar elektrische gitaar spelers. En om zijn rekeningen te kunnen betalen blijft hij dan ook basgitaar spelen bij diverse groepen. Het is als bassist dat hij wordt aangeworven door Big Walter, maar het is ook Big Walter die hem verder verfijnt in zijn spel op de harp. Uiteindelijk laat hij de basgitaar voor wat ze is. In oktober van 1969 speelt hij op een live concert dat wordt opgenomen in de Royal Albert Hall in London. Zijn eerste LP verschijnt nog datzelfde jaar op Delmark Records, “Carey Bell’s Blues Harp”. Hij speelt nu samen met de grote sterren als Muddy Waters en Willie Dixon. Hij neemt platen op samen met Big Walter voor Alligator Records. In de jaren tachtig gaat zijn aandacht vooral uit naar optredens. In 1990 neemt hij dan “Harp Attack” op samen met Junior Wells, James Cotton en Billy Branch . De plaat groeit uit tot een echte Blues Classic en is één van de beste verkochte platen voor het Alligator label. Het duurt nog tot 1995 voor “Deep Down” verschijnt op Alligator. Zijn eerste echte solo album voor het label. Nu volgen nog “ Good Luck Man” en “Second Nature” een duet album samen met zijn zoon Lurrie Bell die de elektrische gitaar speelt. Het speciale aan deze plaat is dat ze is opgenomen in “one take” en er geen overdubs zijn.
In 1998 krijgt hij de Blues Music Award for Traditional Male Artist Of The Year.
Begin 2007 verschijnt nog “Gettin Up” waarop zijn zoon Lurrie Bell, Scott Cable, Kenny Smith, Bob Stroger en Joe Thomas samen met hem de set delen. Hij sterft op 6 mei 2007 ten gevolge van een hartaanval.