Cd v/d week

Alastair Greene – Dream Train

 

Website: http://agsongs.com/
Facebook: https://www.facebook.com/AlastairGreeneOfficial
Twitter: https://twitter.com/AlastairGreene
Label: Rip Cat Records
http://ripcatrecords.com/
Video: https://www.youtube.com/user/agbluesband
Promotie: Frank Roszak Promotions
www.roszakradio.com

Band:

Alastair Greene, gitaar en zang
Jim Rankin, basgitaar
Austin Beede, drums

Gastmuzikanten:

Walter Trout : gitaar - 3
Mike Finnigan: orgel – 4,7,11
Dennis Gruenling: harmonica – 7
Debbie Davis: gitaar – 8
Mike Zito: gitaar – 12

Tracklist:

  1. Dream Train
  2. Big Bad Wolf
  3. Nome Zayne
  4. Another Lie
  5. Song For Rufus
  6. I’m The Taker
  7. DareDevil
  8. Grateful Swagger
  9. Rain Stomp
  10. Demons Down
  11. Iowa
  12. Down To Memphis
  13. Lucky 13

Alastair Greene is vooral bekend in de muziekscène van Zuid California. Hij speelt een blues met soulachtige invloeden, en is één van de weinige gitaristen die ook goed met de slIde overweg kan. In zijn carrière die intussen al 2 decennia overspant, heeft hij samen met zijn The Alastair Greene Band ook al 5 releases op zijn naam staan. Hij is ook op tal van releases van andere artiesten te horen: Alan Parsons, Aynsley Dunbar, Mitch Kashmar, Glen Philips en zelfs bij de Franse gitarist Franck Golwasser.
De laatste 7 jaar was hij echter actief bij The Alan Parsons Live Project waarvoor hij tekende in januari 2010. Nu sluit hij die deur achter zich en acht hij de tijd rijp om fulltime solo te gaan.
Dream Train, zijn zesde release, is hiervan het resultaat. Op de cd staan 13 songs, waarvan 12 originals, en één onuitgegeven song van jawel Billy Gibbons(ZZ Top), Nome Zayne. Nog  vermelden dat David Z (Buddy Guy, Gov’t Mule, Kenny Wayne Sheppard en Johnny Lang) instond voor de productie. Wie van bluesrock houdt, wordt hier op zijn wenken bediend. Vanaf de titel track gaat er stevig tegenaan: slide(Dream Train), zware rifs(Big Bad Wolf, Down To Memphis) en heerlijke solo’s (Lucky 13), alles passeert de revue. Buitenbeentjes zijn het akoestische instrumentale “Song For Rufus” en die andere instrumentale song “Iowa”. Hierin toont Alastair Greene zijn fijnere kant als gitarist.
Je wordt door “Dream Train” van bij het begin bij de “strot” genomen, en de cd is afwisselend en boeiend genoeg om je tot het einde bij de les te houden. (JePe)