Dusty Dollar / Jim Suhler & Monkey Beat

Gompelhof 06/11/2011
Dusty Dollar / Jim Suhler & The Monkey Beat

Dusty Dollar

The Blues Conspiracy maar dan in een ruwere versie, dat is Dusty Dollar. De bandleden zijn Nico De Cock (zang en luchtgitaar), David Amendolara (Bass), Guido De Bock (drums), Didier Claessen (Gibson gitaar) en Andy Aerts (Fender gitaar). Power blues met Nico in een prominente rol. Zijn volle stem, die hij ook heel subtiel kan gebruiken, is zijn handelsmerk. Met zoveel passie en overgave, pakt hij elk publiek in. Didier en Andy zijn complementair, zij vullen elkaar perfect aan.

Met nummers als “Blues for the lost days”, “Further on up the road”, “Shotgun Blues” en het wondermooie “Cortez The Killer” sta ik daar niet van te kijken. “Sweet home Chicago” is zowat een klassieker in hun playlist. Als de passie er is, dan is de blues vibe niet ver weg. En deze 5 heren hebben de groove helemaal te pakken.

Jim Suhler & The Monkey Beat

Jim Suhler met begeleiding The Monkey Beat bestaande uit Shawn Parks (Hammond), Carlton Powle (Bass) en Brau Chadwell (Drums) die voor het eerst in België optreedt, kan je niet zomaar in één muziekhoekje plaatsen. Jo, die Jim kon strikken voor het enige optreden tijdens deze tour op het Europese vaste land, was gelukkig een toch wat vermoeide Jim te gast te hebben.

Jim die zelf misschien nog het bekendst is als gitarist bij John Thorogood & The Distroyers, speelt uiteraard blues, maar zoals hij zelf ook aangeeft Rock’n Roll, Cajun, Tijuana en nog meer. De avond wordt ingezet met een medley van de cd “Deja Vu”. Maar dan volgt als snel nieuw materiaal. “Mexicali Run” laat Shawn schitteren op zijn orgel, terwijl in “Years of Tears”, misschien wel het beste nummer van de avond, Jim zelf een loepzuivere gitaarsolo neerlegt en ook schittert met zijn zang. En omdat het zondag was, mocht “Sunday Drunk” ook niet ontbreken. Met klassiekers van zijn hand “Shake” waarin ook Deep Purple’s “Hush” verwerkt zit, en “Po Lightnin” sluit Jim een prima bluesavond af.

Uiteraard moest er gebizd worden, en met een tribute aan Rory Gallagher met "I could Have Had Religion" en "Bulfrog Blues" laat hij dan op gepaste wijze zijn gitaar zwijgen. Hopelijk moeten we niet weer 5 jaar wachten voor hij ons landje nog eens aandoet. (JePe)