HT ROBERTS - CC. De Breughel, Bree 2014/11/06

CC De Breughel Bree
   
 
 

 

---------------------------------------------------------------------------------------
 
"The Season of Summer Dresses" kreeg - tot ieders tevredenheid - met Allerheiligen nog een fraai verlengstukje maar voorbije donderdag was een talrijk publiek alvast getuige van één van de parels die de Breese singer - songwritersherfst voor ons in petto heeft. Met andere woorden: wandelende oogjes moeten een tijdje wijken voor luisterende oortjes. Het was niemand minder dan HT Roberts, leadzang, akoestische gitaar, banjo die samen met Gijs Hollebosch /vocals, dobro, mandoline, banjo en Nils De Caster / vocals, viool, banjo, mandoline het Belgische voortouw mocht nemen in het sublieme muzikale kader van "Geallieerden en Bevrijden" die ons stadje (opnieuw) op de Americana / Roots kaart heeft geplaatst.
 De sympathieke heren lieten zich via "Saintes Maries  De La Mer", "Song For the Lighthouse Keeper" en "North Country Stars" op een (h)eerlijke wijze ontvallen dat respectievelijk liften naar Zuid Frankrijk, een Hollands lief -  met voorkeur woonachtig in de Jonkvrouw Geil straat - en een bezoekje aan de Poolcircel tot de verplichte geplogenheden behoren van iedereen die ooit jong geweest is. Behoorlijk wat aanwezigen, waaronder ondergetekende, moesten met het schaamrood op de wangen toegeven dat zij zover nooit geraakt zijn.....Met "Sikorsky Silhouettes" creëerden de heren een nostalgisch sfeertje waarbij praten over de wereldoorlogen, de grote overstroming in Holland en drinken uit kleine glaasjes - die gevuld werden uit een stenen fles - centraal stonden, werd leermeester Derrol Adams via "Winter Windows" in een terechte banjo hulde betrokken en staken zij met "Take It As It Comes" hun enorme bewondering voor Ierse folk en bluegrass niet onder stoelen of banken. Eventjes op adem komen was er absoluut niet bij want het juweeltje "I'd Love to Fall in Love again but it would have to be with you" deed ons beseffen dat verliefd worden met ouder worden best vermoeiend kan zijn maar dat het wanneer het op je eigen "Darling" is, het eigenlijk reuze meevalt , moeten wij het antwoord nog steeds schuldig  blijven op de vraag "What Kind of Man Drives a Black Van", roept het Hugh Moffatt -esque "Twisted Trails" speciale herinneringen op en geven wij volmondig toe dat de waarheid -als-een-koe "You have to be on the bottom if you want to see the top, It's got to be dark,to see the Light" zich heus niet enkel tot Jehova propaganda beperkt...
Met het programmeren van HT Roberts & Co werd "Small Room" a.k.a het Parketzaaltje opnieuw omgetoverd in een 'Silver & Gold' akoestische luisterruimte en kon het enthousiaste publiek bij het bisnummertje "Railroad Man" ook een vocaal duit in het zakje doen. Met andere woorden ; iedereen letterlijk en figuurlijk in de wolken ! (SWA / foto's Tejo Van den Broeck)