Moulin Blues 4 mei 2012

MOULIN BLUES OSPEL (NL)

Vrijdag 4 Mei 2012

------------------------------------------------------------------------

 

Op vrijdag 4 en zaterdag 5 mei waren de terreinen aan de Meyelse Dijk weer twee dagen lang het centrum van de blues / rootswereld. 27 edities staan er inmiddels reeds op de teller en

nog steeds heeft Moulin Blues  de roep muzikaal verrassend, vernieuwend, gezellig en zeker niet onbelangrijk, betaalbaar te zijn. Uiteraard een festival waar "de Belsj" zich  volkomen thuis voelt en ook dit jaar, met ondermeer de programmatie van onze landgenoten Lightnin' Guy en Tiny Legs Tim, werden wij opnieuw vakkundig verwend. Ook de weergoden deden vrijdag met een stralend lentezonnetje  hun duit in het zakje, jammer genoeg kregen wij 's zaterdags de andere kant van de medaille te zien. Misschien dat zij Israel Nash Gripka's "Pray For Rain" vrijdagavond verkeerd begrepen hadden want met koude wind en regen die met bakken uit de lucht viel leek het eerder herfst dan lente . Na de traditionele toespraak van burgemeester Henk Evers viel met de voorstelling van de nieuwe presentator al een eerste verrassing te melden. De jeugdige Phil Aspers begon, niet onbegrijpelijk, duidelijk met trillende benen en stem aan zijn vuurdoop, of hij op langere termijn een vaste waarde gaat worden laat ik na één editie nog in het midden. Van mij krijgt hij het voordeel van de twijfel al vraag ik mij af de jonge snaak , eventueel  zijn ouders destijds,  een LSP (Leading Success People) cursus hebben gevolgd ....zijn 'fantastisch en geweldig' kreten - het LSP handelsmerk bij uitstek -  waren afgelopen weekend alvast niet te tellen. Bovendien is het volgens mijn bescheiden mening aan het publiek om te oordelen of een artiest / band al dan niet  in aanmerking komt voor een bisnummer. Het super gezellige  "We Want More", met eventueel gefluit en boe - geroep als niet aan de wens wordt voldaan, heeft immers een festival / concert charme die teruggaat tot bijna de middeleeuwen. Het is echt geen schande als een band het podium  verlaat zonder een voortdurend opgedrongen 'Ospel, do you want more', bovendien wordt op die wijze het tijdschema beter gerespecteerd en dat is voor publiek en de artiesten in de kleine tent veel aangenamer.

 

LIGHTNIN' GUY mocht het festival muzikaal openen en wie een beetje vertrouwd is met de Belgische blues en rootsscene weet wat hij kan verwachten : energieke en rauwe slide - guitar blues die de muziek van Hound Dog Taylor (April 12, 1915 - December 17, 1975) & the Houserockers nieuw leven in blaast. De sympathieke Parsifal / Dixiefrog beschermeling - tevens  winnaar van the Belgian Blues Challenge 2011 - kweet zich immers subliem van zijn high intensity "Freddie's Blues"& "Taylor's Rock" taak. Het album " Lightnin' Guy plays Hound Dog Taylor" ( zie cd besprekingen) werd ditmaal live boven de Moulin Blues doopvont gehouden en de meningen waren unaniem : "It's Alright' wanneer klassiekers als "Gimme Back My Wig", "55th Street Boogie, "Roll Your Moneymaker, "Take Five, "Sadie" deskundig gecoverd worden. Inderdaad ..."You Can Sit Down " en dat was in ruime mate mede te danken aan de bereidwillige en  vakkundige hulp van Erik "King Berik" Heirman / drums en niemand minder dan gitaarvirtuoos 'Shiner Twin' Richard van Bergen !

Foto : Jack Kok

 

Met Tim De Graeve a.k.a TINY LEGS TIM liet een andere jonge landgenoot zich van zijn beste zijde zien en horen. De Gentenaar zoekt zijn inspiratie voornamelijk bij de vooroorlogse blues en dat paste met songs als "Death Letter Blues", "Cant' Let go" en "Cortisone blues"als gegoten in de jaarlijkse Moulin Blues Dodenherdenking . Artiesten als Son House en Robert Johnson hebben immers destijds  menig (blues) oorlogje moeten uitvechten om te kunnen overleven en ook Tim's leventje heeft zelfs aan een zijden draadje gehangen. Afgelopen vrijdag  was "the Poor Boy" van destijds  ongetwijfeld "the Happiest Man in (Ospel)Town", terecht overigens, want om meteen met de eerste noot de "Hardcore Blues" liefhebbers in de kleine tent  te begeesteren is niet aan iedereen toevertrouwd. "Everybody's Drinking" op Moulin Blues ....maar wij zagen toch met voldoening dat de buffetten tijdens  "Wondrin' Blues","Something's Burnin", "One Step at a Time", "Standing at the Crossroad" bijna droog stonden... (bijna) iedereen genoot immers met volle singer / songwriters teugen van zijn muzikale struggle for life ! Please Dr.Wim Please .....Blues Peer kan echt niet meer ver af zijn voor deze prima "One Man Blues".

 

VIDAR BUSK & HIS BUBBLE OF TROUBLE waren onlangs nog te gast in de Muziekodroom , Hasselt (organisatie Move2Blues) en ook voor Moulin Blues weken zij niet af van hun vertrouwde Rockabilly blues. De band die in een vorig leven nog te boeken was als Vidar Busk & His True Believers en Vidar Busk & the Voo Doodz had behoorlijk wat problemen met kabels en andere technische toestanden maar ook de hevig zwetende Vidar Busk zelf - misschien zat dat hemdje toch wel iets te strak - leek mij niet in een al te beste conditie. Ondanks alles bleven het voormalig Rock Bottom lid  - tevens notoir eigenaar van een schitterende Gretsch -   overeind en was het met songs als "Train Kept a Rollin' ", "Hold On", "Please Give Me Something", Alabama Blood Hound" en "Jenny, Jenny, Jenny"toch een uurtje lang genieten van hun prima retro mix van Boogie Woogie, Country, Swing en Be Bop Blues.

foto : Jack Kok

 

COTTON BELLY'S  - een band die in Frankrijk ontzettend populair is - had de moeilijke opdracht om ook de Lage Landen wakker te maken met hun cocktail van old blues, seventies rock en roll en de iets meer traditionele feel good blues .  Scherpzinige dansbare blues voor de jonge generatie staat er netjes vermeld in de Moulin Blues brochure ...maar ook de niet meer zo jonge blues / rootsgeneratie weet dit best te pruimen. Festival / ambianceband bij uitstek.


 

ISRAEL NASH GRIPKA was misschien wel de meest vreemde eend in deze blues & rootsbijt. Wie de band net als ondergetekende verleden jaar (meermaals) aan het werk zag was er vrij gerust in ...niet alleen de americana liefhebbers gaan uit de bol voor dit goudhaantje van Continental Records Services. De sympathieke singer - songwriter uit New York  deed opnieuw beroep op een meute jonge (gitaar) honden, een heuse pedal steel en konden in een mum van tijd iedereen, inclusief de vastgeroeste bluespuristen, overtuigen waarom hun album " Barn Doors and Concrete Floors" (zie cd recensies) afgelopen jaar niet alleen door ondergetekende maar bij de meeste Euro Americana Chart Reporters tot album van het jaar werd verkozen. Een voortrefelijke prestatie waarmee hij corryfeeën als John Hiatt, Buddy Miller, Lucinda Williams, Dave Alvin, Steve Earle, Ry Cooder en Nick Lowe netjes vooraf ging .( overigens een prima listje van potentiële MB kandidaten.....) Omdat het in Belgie een vaste gewoonte geworden is om iets Latijns uit je mouwen te schudden wordt ik voor één keer een kuddedier ....Israel Nash Gripka / veni, vidi, vici en dat met  diamantjes als "Goodbye Ghost", "Antebellum", "Four Winds", "Sunset Regret", "Louisiana", "Fool's Gold", "Baltimore" en the new song "Wichita". Met andere woorden : "Live in Holland"...beautiful !

foto ; Jack Kok

 

THE BIG PETE BLUES BAND  speelde uiteraard een thuiswedstrijd , de man kan ondertussen ongetwijfeld met zijn ogen dicht naar Ospel rijden, en net zoals wij tevreden zijn over onze Belgische deelname aan MB 2012 mogen de  Nederlanders terecht een hoge borst opzetten over hun beroemde landgenoot die op het vermaarde Delta Groove label hoge (Westcoast Blues) ogen gooit en de Dutch Blues Award 2012 voor beste bluesharp speler thuis op de schouw heeft staan. "Rockin Daddy" Pieter Van der Pluim - zoals de man in het echte leven noemt, liet er geen twijfel over bestaan , het hartelijk welkom was overduidelijk ; "Come On in this House " en  "Just To Be with You" en .... Alex Schultz, 'special guest' Big Dave, Wuff Maes, Rene Stock, Sander Kooiman. Het kon niet anders, "Everything's Gonna Be Alright" met dit subliem gezelschap en meesterwerkjes als " I've Got My Eyes on You", "Backscratcher", "Whish you Would", "Early in the Morning", Lester Butler's "So Low Down", "That Ain't It" en "Way Down South". Big Pete is letterlijk en figuurlijk een grote mijnheer !

foto ; Jack Kok

 

JIM SUHLER & MONKEY BEAT zijn  terug van eigenlijk nooit weg geweest. Verleden jaar waren zij nog te gast in Mol ( Gompelhof) en voor wie er nog aan mocht twijfelen ;  hij  is en blijft een certitude in het blues / slide wereldje. Suhler & band  maken binnenkort ook nog hun opwachting op Hookrock, Diepenbeek (B) en the Spirit of 66, Verviers (B). Eerst werkt hij nog een erg lonende toernee af als lead gitarist van George Thorogood ( 16 mei - 9 juni) en het blijft een droom van velen om deze combinatie eens op Moulin Blues of Blues Peer aan het werk te zien. Suhler en zijn Monkey Beat werden exclusief overgevlogen , wat ongetwijfeld voor extra kosten zorgde, maar laat mij meteen de MB boekhouder gerust stellen ...zij waren hun dollars meer dan waard. Ook het talrijk opgekomen publiek deelde die mening en het kon dan ook uitgebreid genieten van hun smoking hot Texas blues die na al die jaren (h)eerlijk overeind blijft. Recent werk is er niet meer verschenen van Jim Suhler dus wat het voornamelijk behelpen met goud van oud ...gelukkig hebben songs als "Tijuana Bible", "Sunday Dark", Hush" en Bullfrog Blues" geen houdbaarheidsdatum.

foto : Jack Kok

 

Verslaggever : Swa

Foto's : Jack Kok - waarvoor hartelijk dank -

www.kjkok.nl