Moulin Blues 5 mei 2012

 

MOULIN BLUES OSPEL (NL)

-----------------------------------------

 Zaterdag 5 Mei 2012

----------------------------

 Blues en roots liefhebbers...het is en blijft een ras apart. Uitgebreide wegeniswerken, een frisse campingnacht en de voorspelling van ellendig kutweer konden hen niet weerhouden om de JOHN F. KLAVER BAND stipt om 12 h op het podium te zien verschijnen voor dag 2 van Moulin Blues. Onder het motto : "Hit people in the heart not the head" liet de 'badass guitarplayer' er geen twijfel over bestaan waarom hij en niemand anders The Dutch Blues Challenge 2011 binnenhaalde. Meteen ook met Iris Sigtermans / bass de eerste verschijning van een lieftalige dame op het podium want voor M B vrijdag waren de blues en rootsmadammen danig over het  hoofd gezien. Voor Bealestreet Belgium was dit de eerste kennismaking met een band die in vrij korte tijd uitgegroeid is tot één van de toonaangevende in Nederland en die net als JD. Mc Pherson en Jon Amor Blues Group kan rekenen op de vakkundige promotiehulp van Hans Broere.  Het album " Coming Back for More" ( zie cd recensie) is een aardig visitekaartje en ook live zit het snor. Blues, funk, soul ....er zit behoorlijk wat "dynamite" in de songkeuze's, gitaren die constant het duel aangaan met een Hammond B3 ( Rob Mostert)en een rhythm sectie die van wanten weet....het is vrij duidelijk na afloop van een optreden van de John F. Klaver Band  ;  'you gonna leave this place' met een (h)eerlijk gevoel. Coming back for more .....zeker weten !

Met the HOT BUSKERS werd opnieuw aangeknoopt met een glorierijk verleden toen bands als The Gourds, Hot Club of Cowtown, Asylum Street Spankers, California Honeydrops de MB kleine tent in vuur en vlam plaatsten. Het was echt wringen in alle bochten geblazen om de zes bandleden op het podium rond één microfoon te krijgen en ook al piepte, floot en kraakte het jammer genoeg meer dan eens uit de boxen ....wat mij betreft waren de dame (nog eentje !) en heren van the Hot Buskers één van de leukste verrassingen van deze editie. Hun originele en traditionele western swing / early jazz, folk, blues en alt country is een heuse verademing op elk festival, hun enthousiasme werkt aanstekelijk en met songs als "Going up the Country", "City of Immigrants", "Digga Digga Doo"  en "Ghost Town" is het afwisselend een geschiedenislesje en partytime ... Music is an art form whose medium is sound and silence !

RJ MISCHO is een sympathieke gast die al een eeuwigheid meedraait in het Chicago / harpblues gebeuren en anno 2012 nog steeds tekent voor vakmanschap is meesterschap. Van deze "King of a Mighty Good Time"  moet je geen extreme muzikale uithalen verwachten, oerdegelijk en eenvoudig amusement is zijn handelsmerk. Met andere woorden .... he came to play : "24 Hours From Tulsa", "Love My Baby", "Too Cool for School",  "Shake Baby", betrok Mojo Buford ((November 10, 1929 – October 11, 2011)  in een verdiende hulde met "Devils Love" en liet breedsmoel Hein "Little Boogie Boy" Meijer ook  succesvol opdraven. Meer moet dat echt niet zijn.

TRAMPLED UNDER FOOT is net als verleden jaar met the Homemade Jamz Blues Band een gezellige familiegebeurtenis en ...."de" verrassing van deze 27 editie die er op papier misschien maar gewoontjes uitzag maar ongetwijfeld vet onderstreept wordt in de MB history. De familie Schnebelen met dochter Dannielle ( hoera, weer een dame) in een fantastische glansrol. Een sublieme linkshandige bassiste met een stem waarmee je elke blues / roots / gospel / rock oorlog wint. De nominaties vliegen hen rond de oren, niet verwonderlijk want  songs als "Gotta Go","Hard Headed Woman", "Mississippi River" , "You're Too Big Too Carry" en "Goodbye" maken maar één ding duidelijk ; there's no wrong side of the blues ! De band die de groepsnaam zocht en vond bij Led Zeppelin dankte de band daarvoor met een sublieme cover van hun "Rock & Roll" en maakte volgens mijn bescheiden mening maar één foutje : "We gotta go" met een langgerekte drum / bass / gitaar solo was er  te veel aan, met Danielle heb je immers iemand in huis waarmee je vocaal iemand als Susan Tedeschi naar de kroon steekt.

JOHN AMOR BLUES BAND grossiert in rauwe powerblues, zij draaien er dan ook geen doekjes om en komen openlijk voor hun liefde voor het genre  uit  ; "You Know It's only Love".  Ospel en omgeving zullen het na afgelopen weekend zeker geweten hebben. Niet bepaald echt mijn ding maar de jonge blues & roots fans ( ook op MB veeeeeeeel te weinig in aantal) en onze Jepe (Webmaster / recensist / dj "Where the Blues Never Stops" - zie www.bealestreet.be)  lusten  wel pap van wat het voormalig lid van the Hoax, de broertjes Doherty en Simon Small rond de klok van vijf ten gehore brachten. Uiteraard een verdienste die kan tellen en ik betrapte er mij op dat songs als "She Tought I Was an Eagle", "Juggernaut", "Holy Water",  up - beat rocker "Underdogs"  en "When the Times Comes" zelfs mij tot enige lichaamsbeweging kunnen overhalen. John Amor Blues Group is support act voor John Fogerty op Blues Peer, jong en oud..... watching "the Angel in a Black Dress "?

JD Mc PHERSON  is ongetwijfeld uitgegroeid tot "de" dagdagelijkse bezigheid van Jimmy Sutton.  Zijn eigen carrière moet net als als die van The Del Moroccos, the Four Charms, Cash Box Kings  wijken voor die van Hi - Style goudhaantje /ex - Starkweather Boy JD Mc Pherson. Het ijzer smeden als het heet is .. met andere woorden waar men gaat langs Vlaamsche en Nederlandse wegen komt men dit sympathiek gezelschap wel ergens tegen . "Signs and Signifiers" is hun visitekaartje dat niet alleen door Bealestreet Belgium ( zie cd recensie) maar wereldwijd enthousiast ontvangen werd.  Verleden jaar zagen wij  hen nog op Blues Peer en in de Tom Tom , Heythuysen, Nl ( ism Breezy Concerts) aan het werk en het is in tegenstelling met Leeuw bier net als een Cristalleke....het smaakt naar meer ! Ook op Moulin Blues lieten "Country Boy" JD Mc Pherson & band  zich niet onbetuigd, vanaf de opener "Dimes for Nickles" sloeg het heilig rockabilly/ roots / country vuur meteen in de pan en konden de fans van ondermeer Ray Charles, Bo Diddley, Jackie Wilson, Little Richard, James Brown, Charlie Feathers, Ryan Shaw, Lee Mc Bee, Eli "Paperboy" Reed, Barrence Whitfield, James Hunter opnieuw in hun handjes wrijven.  Bovendien kwam met de lichtjes geweldige Jonathan Doyle voor het eerst dit weekend een saxplayer op het MB podium....  Wedden dat "North Side Gal", "Fire Bug", "I Can't Complain", "Scandalous" binnenkort gerekend worden tot muzikaal erfgoed. Mc Pherson's soul screams Rock 'n' Roll !

MARK HUMMEL'S HARMONICA BLOWOUT feat ; Little Charlie and Lazy Lester

Voor de smoelschuiver fans was dit concert ongetwijfeld een hemelse gebeurtenis en voor mij ondermeer een gezellig weerzien met Dominique Cranshoff ( Swapping Music - your key to the blues) die de tour belangen van bovenvermeld gezelschap behartigt. Moet een leuke onderneming zijn voor haar  want de 'oudjes' hebben duidelijk geen vedette allures noch kapsones. Zo zagen wij de dat de heren onmiddelijk na hun boeiend optreden zich niet te beroerd voelden om aan de ingang van de grote tent hun cd's aan de man te brengen. Dat de respons niet geweldig was verraste mij een beetje al kon je er niet omheen ( wellicht ook  door de slechte weersomstandigheden) dat ook de cd's stands in het winkelstraatje en aan de infostand maar matig bezocht werden. Jammer want  zoveel (blues) ervaring  Mark Hummel / Little Charlie Baty / Lazy Lester krijg je niet iedere dag voor geschoteld , er werden ook nu weer duidelijk geen inspanningen geschuwd om kwaliteits blues af te leveren. Als leuk extraatje kwamen RJ Mischo en Alex Schultz ook nog de gelederen versterken en viel het mij op dat niet alleen onze Toots op zijn oude dag nog aardig voor de (harmonica) dag kan komen, ook Lazy Lester liet nog een erg vitale indruk. Goud van oud !

JIMMIE VAUGHAN & TILT - A - WHIRL BAND Feat : LOU ANN BARTON

Eerlijk gezegd ...de verwachtingen voor dit concert waren bij mij niet erg hoog gespannen. Altijd een tweeledig gevoel gehad met het broertje van...stond hij nu in de schaduw van.... of haalde hij hij op zijn manier voordeel uit de veel te vroege dood van ....De waarheid zal wel ergens in het midden liggen, Wat mij betreft is Jimmie Vaughan een uitmuntend gitarist maar die vocaal erg beperkt is. Het werd al vrij snel duidelijk dat er aan die situatie in de loop der jaren niet veel veranderd is en wanneer de man die meer en meer op 'Hannibal Lecter' Anthony Hopkins begint te lijken dit optreden beschouwde als een routine klusje dat in een mum van tijd ongeïnteresseerd moet afgewerkt worden kreeg ik al vlug een déjà vu gevoel. Ook Lou Ann Barton kon afgelopen zaterdag de meubelen niet redden en is eigenlijk nog een schim van de dame ( hiep hiep hoera, weer eentje) die in 92' met the Antones MB nog in extase bracht. Dit was zeker geen slecht concert - de blazers vond ik zelfs in een woord 'geweldig' - maar alles was zo voorspelbaar, zonder passie dat het ganse gebeuren in schril contrast stond met al het (h)eerlijks voorgaande. Een (kleine) domper op de feestvreugde, jammer .

BEN PRESTAGE

Men moet er eens mee ophouden om de man te vergelijken met 'commercial 'Seasick Steve. Prestage, excellent vertegenwoordiger van the Florida Swamp Blues, stond  op het juiste moment op MB maar niet op de juiste plek. Inderdaad, met zijn compleet, veelzijdig, vurig, rauw en gepassioneerd, voornamelijk, eigen  werk verdiende hij zonder meer een plaatsje in de grote tent. Dit uniek en eigenzinnig talent begon zijn carrière als straatmuzikant op the famous Bealestreet (!) in Memphis en heeft nog steeds zijn hart op de tong liggen. Wellicht daarom kan hij anno 2012 nog steeds genomineerd worden voor een Independent Music Award en is hij met zijn prima storytelling en foot stomping music altijd een graag geziene gast in de Lage Landen ( oa ; nog in Haren,B en Kwadendamme Nl).  One - Man - Blues ....Tiny Legs Tim en Ben Prestage op Moulin Blues ...dank u wel !

MORELAND & ARBUCKLE

Prima roots rock from the heartland ..Aaron "Chainsaw" , Dustin en Brad Farmer waren enkel bij sommige blues & roots ingewijden bekend, maar daar is na Moulin Blues wellicht een einde aan  gekomen. Het moet een eeuwigheid geleden zijn dat op dat late tijdstip een bijna volle tent nog zodanig uit de bol ging voor een band die inspiratie zocht en vond bij Little Walter en Son House en die voor hun must have album "Just a Dream" ondermeer beroep deden op niemand minder dan legendary guitarist Steve Cropper. Muziek met spierballen staat er netjes vermeld in de MB brochure ....wedden dat de heren in de nabije toekomst de mouwen ook eens kunnen oprollen in Belgie . Van harte welkom !

Moulin Blues 2012 is wellicht één van de beste edities in de geschiedenis, Moulin Blues is en blijft een aangenaam familie gebeuren met een gemoedelijke sfeer waar de altijd vriendelijke vrijwilligers het vuur uit de schoenen lopen om het de gasten zo aangenaam mogelijk te maken. Moulin Blues is een festival  waar parking, overnachting , drank en eten prima verzorgd en nog steeds betaalbaar zijn en .... Moulin Blues is waarschijnlijk het gebeuren waar de uitgebreide Blues Peer delegatie bijna de volledige backstageruimte versiert met zijn aanwezigheid. Een extra vermelding voor de mensen die het terrein ondanks de zware regenval prima toegankelijk hielden. Moulin Blues .....see you next year !

 

PS : Texan Tail  ; sorry maar ook deze jongen moet wel eens wat eten, plassen en wat sociaal contact onderhouden.

Verslaggever : SWA

Foto's : Jack Kok - waarvoor hartelijk dank -

www.kjkok.nl