Moulin Blues Vrijdag 06 mei 2011

Vrijdag 6 Mei 2011.

Moulin Blues Ospel (Nl)

Foto's van Wil Wijnhoven

---------------------------------------------

De weergoden waren verleden jaar het 25 - jarig jubileum van Moulin Blues, Ospel niet gunstig gezind maar dat werd afgelopen vrijdag & zaterdag ruimschoots gecompenseerd met temperaturen die aan hoog - zomer deden denken. Het was dan ook zowel in de kleine als grote tent voornamelijk puffen geblazen voor een bijzonder talrijk opgekomen publiek dat gelukkig verfrissing kon vinden bij een klassiek gebrouwen Leeuw biertje en een heerlijk windje dat over de Peel blies. Zelfs de backstageruimte, meestal een welgekomen oord van rust en bezinning, leek zaterdag eerder op een sauna dan op de vertrouwde place to be waar je de laatste nieuwe (blues) nieuwtjes / roddels kan opsnuffelen....

De heren van Hokie Joint lieten het alvast niet aan hun hartje komen ; de vertrouwde opdracht 'to take the blues to the masses" werd opnieuw tot in de puntjes vakkundig afgewerkt, Moulin Blues kreeg met de release van hun spiksplinternieuw album " The Music Starts to Play" (Coolbuzz Records) zelfs een heuse primeur die door het publiek uitvoerig in dank werd aangenomen. Onder het motto "Let's dance, put on your red shoes and dance the blues" stal frontman Jojo Burgess met "This Body of Mine" uiteraard opnieuw de harten van menig vrouwelijk schoon en leverden nieuwe songs als " "Apologise", "Force of Habit", "Aeroplane" en het inmiddels vertrouwde ""Mrs. Jones" en bisnummer "Chain Me" een eerste massaal spurtje op naar de cd verkoopppunten.

Goed begonnen is half gewonnen moeten Bastien "Blackberry" en Franck "Mr. Boo - Hoo" gedacht hebben want zij bouwden met hun authentieke low -down dirty Mississippi Blues, weliswaar met een miniem snuifje cajun / zydeco, in de kleine tent een leuk vervolg aan het feestje.  Het publiek ging meer dan terecht overigens  massaal uit de bol voor dit duo uit Frankrijk dat zich dankzij Moulin Blues 2011ongetwijfeld aan een rood gloeiende telefoon mag verwachten...voor diegenen die het gemist hebben : http://www.youtube.com/watch?v=vOFYKAyjEsU

Geen twee zonder drie ...The Kilborn Alley Blues Band stonden afgelopen vrijdag voor de eerste maal op een Europees festival en dat wilden wij voor geen geld ter wereld missen. Niet voor niets prijken de albums " "Put In The Alley" , "Tear Chicago Down" en "Better Of Now" ( allen op Blue Bella Records verschenen)  in mijn cd verzameling. Andrew Duncanson / vocals, guitar, Josh Stimmel / guitar, Chris Breen / bass en Ed O' Hara / drums rechtvaardigden in een mum van tijd waarom zij tot de toekomstige zwaargewichten van de blues beschouwd worden en een aantal schitterende nominaties en prijzen in de wacht sleepten. De vertrouwelingen van Kate & Nick Moss serveerden ons een uitstekende mix van gritty Chicago blues en Southern fried soul met als absolute uitschieters het sublieme "Redneck in a Soul Band" en de soulvolle titeltrack " Better of Now" waarop ondermeer Ryan Shaw en Eli "Paperboy "Reed ongetwijfeld strontjaloers  zijn... This music speaks for itself, better still, it convinces you to listen !

Kenny Neal, de man uit New Orleans stond twintig jaar geleden al eens op Moulin Blues, werd meteen voor een voldongen feit geplaatst ; de multi - instrumentalist en modern swamp blues master die met de albums " Let Life Flow" ('08) en "Hooked on Your Love" ('010) aan een heuse comeback tocht bezig is moest alles uit de kast halen om op zijn minst gelijke tred te houden met de voorgangers. Een aartsmoeilijke opdracht voor the American Bluesman  maar die met de hulp van een prima funky band en sublieme versies van de klassieker "Since I Met you Baby" en titeltrack "Let Life Flow"  in zijn opzet slaagde : blues fallin' down like rain ...al was er vrijdagavond geen enkel wolkje aan de lucht. Een beetje chauvenisme kan uiteraard geen kwaad en wij staan voor de volle 100% achter het lovenswaardige initiatief om aan lokale bands de gelegenheid te geven zich aan een breder publiek voor te stellen maar met de Def Americans en the Vibrotones - opener op zaterdag - stonden heus geen bands uit de Nederlandse Eredivisie van blues & rootsbands op de affiche. De tribute band to Johnny Cash speelde uiteraad een thuiswedstrijd, de talrijk aanwezige  fans gingen net als het (bas) geluid enorm te keer maar volgens mijn bescheiden mening hebben de Lage Landen groepen in huis die niet één maar wel drie trapjes hoger staan. Inderdaad, ook geen enkele Belgische band op deze Moulin Blues, bijzonder jammer want met ondermeer Rusty Roots, Ganashake, Blues Lee, Lightnin' Guy & the Mighty Gators haal je kwaliteit in huis. Bovendien was het roots / americana aanbod met The Band of Heathens, Israel Nash Gripka, Jason Isbell & the 400 Unit, Stone River Boys, Peter Case en Chris Smither ook niet van de poes .....

Mike Sanchez dan maar ....de man moet dringend eens in de spiegel kijken. Zijn uitdeinend lichaam in een potsierlijk kostuum wringen moet een ware kalvarietocht betekenen en doet mij meer en meer aan de nu niet bepaald succesrijkste levensperiode van Elvis en al zijn karaoke - dubbelgangers herinneren. Onze hoop dat the Seatsnifers zouden opdagen als begeleidingsband werd onmiddelijk de kop ingedrukt en dat was duidelijk merkbaar : het werd uiteindelijk beschaafde rock & roll voor een zondagmiddag matinee in het lokale rusthuis dat in schril contrast staat met het unieke Deep In the Heart of Texas sfeertje. Niet alleen de Red Hot Mamas en Tallahassee Lassies bleven op hun real rock 'n' roll honger zitten.

Gelukkig waren de broertjes Jojo, Henry en Ringo Garza a.k.a. the Lonely Boys ditmaal wel van de partij. Wie onze cd recensie van het 'verplicht aanschaf' album "Rockpango" ( Provogue Records)  had gelezen wist uiteraard waaraan hij of zij zich aan kon verwachten : een stomende Texican rock & roll party van jewelste. Los Lonely Boys - een 'tortilla' van Stevie Ray Vaughan, Santana en Los Lobos - grepen de gelegenheid met beide handen om hun nieuwste album uitgebreid voor te stellen en deden dat met verve.  Songs als " "Love in My Veins", "16 Monkeys on the chuckwagon", "American Idle" zorgden voor menige "Smile" on "Baby Girl"  gezichtjes. "The Road to Nowhere"... euh cd shops kon opnieuw beginnen !

I "Believe" dat het vrijdagavondje Moulin Blues kan beschouwd worden als een voltreffer ! (Swa  / foto's  "Bluesbreeker" Wil Wijnhoven : www.bluesbreeker.nl - waarvoor hartelijk dank)