Ted Russell Kamp - De Wipschutter Kontich 24012011

 

Ted Russell Kamp  Cafe De Wipschutter Kontich  24 januari 2011
--------------------------------------------------------------
Wat bezielt een mens om op een druilerige en regenachtige maandagavond naar een godvergeten plaats als Kontichte trekken ?  Ze moeten van goeden huize komen, de muzikanten waarvoor ik me op zo'n dag verplaats.  Vermits we Ted Russell Kamp tijdens zijn vorige Europese doortocht in Toogenblik in
Haren, Brussel gemist hadden, zat er deze keer niks anders op dan maar naar Kontich te trekken.  We hadden geen keuze want het betrof hier zijn enige concert op Belgische bodem.  Maar we hebben het ons in geen honderd jaar beklaagd.  Niet alleen het concert was uitstekend maar ook de locatie is mij uitstekend bevallen.  Cafe De Wipschutter (de naam zal wel naar een schuttersvereniging
en een liggende en/of staande wip verwijzen), gelegen in het centrum van Kontich op een boogscheut van de E19 autostrade en de stad Antwerpen, is sinds een goed jaar heropend door drie jongemannen die er een praat-,muziek- en podiumcafe van gemaakt hebben.  Er gaan dus regelmatig optredens door.  Daar bovenop wordt er uitstekende muziek gedraaid die vooral rootsgericht is en beschikken ze over een uitgebreide bierkaart met heel wat streekbieren en trappisten.  Het loont zeker de moeite om
er eens langs te gaan, ook als er geen concert is.  Er blijkt geen sluitingsdag te zijn, je mag er roken en er is een biljart.  Meer moet dat niet zijn.  Ze moeten er enkel voor zorgen dat ze tijdens de optredens de aanwezige dames verzoeken van hun stemvolume wat te laten zakken (het leek soms op een kippenhok zonder haan en het getuigt van weinig respect voor de muzikant), het podium wat aankleden en de lichten dimmen en we zijn helemaal tevreden.  Maar daar wordt werk van gemaakt heb ik vernomen.  Voor meer info en exacte openingsuren (ik ben er van overtuigd dat je er lekker lang kan doorzakken) verwijs ik je door naar de website www.wipschutter.be.   Met Ted Russell Kamp waren we al een tijdje in contact vanwege zijn schitterende cd "Poor man's paradise" zodus werd het eindelijk tijd om hem te ontmoeten. En we mochten ons aan een exemplaar verwachten van zijn gloednieuw
schijfje "Get back to the land".  Ted is een songwriter die er steeds in slaagt om plaatjes af te leveren die zeer divers klinken en toch coherent overkomen.  Dat merk je ook tijdens zijn optredens.  Hij
wisselt blue eyed soulsongs af met onvervalste Californian country, southern roadhouserockers, folk, pure songwriting, Memphis R&B en soulinvloeden (hij is een fanaat van al wat Stax betreft) en
wat Muscle Shoals, New Orleans en Bakersfield om het geheel op smaak te brengen.  Een veelzijdige jongen die solo zijn mannetje staat op mandoline of akoestische gitaar.  Bij elke song kan ik me wel iemand voor de geest halen die de song perfect zou kunnen coveren.  Of het nu The Eagles, The Byrds, Gram Parsons, Solomon Burke, Graham Parker, Southside Johnny, Nick Lowe, Jackson Browne of Leon Russell is.  En het is ongelooflijk maar waar, ook tijdens het toeren blijft hij aan een hoog tempo nieuwe songs componeren.  Zo slaagde hij erin van niet minder dan vijf gloednieuwe songs te spelen
die niet op "Get back to the land" terug te vinden zijn.  En die klonken ook weer allemaal voortreffelijk.  Straffe kerel.  Hij zou graag in de zomer terugkomen naar Europa en de lage landen.  Welk zomerfestival heeft er nog een plaatsje vrij op zijn podium ?   (Ben)

 

Cd recensie "Get Back to the Land" (maand december  '010)