THE HEXMEN - King Bee

THE HEXMEN

album : King Bee

the-hexmen-king-bee

website : http://www.thehexmen.com/index.htm

Facebook : https://www.facebook.com/thehexmen/

label : Eigen Beheer

samples : https://www.amazon.co.uk/King-Bee-Hexmen/dp/B01M7VAZFD

video : https://www.youtube.com/watch?v=vAirOxHQ8FA

Tracklist:
01. Baby Please Don’t Go
02. King Bee
03. Lonely Avenue
04. Messin With The Kid
05. 29 Ways
06. Hoochie Coochie Man
07. Bullfrog Blues
08. Come On Into My Kitchen
09. Riding on The L&N
10. Smokestack Lightning

Waar de blues /rock sterre bleef stillestaan....

Onze eerste - en enige kennismaking - met The Hexmen dateert al van een tijdje geleden toen George Wickstead en Co hun opwachting maakten op het Hookrock Festival ('09)  in Diepenbeek. De sympathieke frontman had er geen enkele moeite mee om na afloop van een prima concert een wandelingetje door het publiek te ondernemen om op die wijze ons te overtuigen tot aankoop van hun debuutalbum. Het heeft behoorlijk wat tijd, en wellicht ook financiële middelen, in beslag genomen eer de band uit Liverpool met een opvolger op de proppen komt. Met "King Bee" is het nu zover en voor iedereen die anno 2017 nog steeds een gelukzalig lachje op zijn gelaat krijgt bij de herinneringen aan de beginjaren van Jazz Bilzen, Pinkpop Geleen en Rockpalast moet het verschijnen van dit schijfje één hoogdag betekenen. The Hexmen serveren immers een drie kwartiertjes Blues / Rock à volonté waarbij songs als "Baby please don't go", "Hoochie Coochie Man", "Bullfrog Blues", "Ridin on the L & N" bij iedereen wel een belletje doen rinkelen. Wellicht bestaan er meer dan "29 (different) Ways" om die bluesklassiekers aan de man / vrouw te brengen maar de wijze waarop Wickstead (vocals, harmonica), Ian Fuller (guitar), Mike Cain (bass) en Mat Shaw (drums) dit voor mekaar brengen komt erg dicht in de buurt van de muzikale bouwstenen waarmee de veel te vroeg overleden Lester Butler van the Red Devils een prima wall of sound in mekaar bokste. Er wordt op "King Bee" niet op één gitaarsolo gekeken , de drumsolo en punkinvloeden lijken wel herboren en succesvol aangewend en wat Wickstead uit zijn smoelschuivertje tovert mag er ook best wezen. Enkel in "Lonely Avenue" en het veel te korte "Come on In"  wordt er (rock) gas teruggenomen en u hoort / ziet mij al afkomen ...meteen de favoriete nummers van ondergetekende die veertig jaren geleden zijn lange manen op deze gezellige muzikale 'herrie' kon laten wapperen maar nu net als Wickstead enkel naar de kapper moet voor een dweil en boenbeurt....

The Hexmen  en 10 stevige covers waarmee je naar elke blues /rock oorlog kan .... "Come On In" en kopen die handel ! (Swa)