The John Weeks Band – Dark Angel

The John Weeks Band – Dark Angel

Website: http://www.johnweeksband.com/
Facebook: https://www.facebook.com/johnweeksband/
Label: Eigen uitgave
Publicist: Frank Roszak Promotions
http://www.frankroszakpromotions.com
Video: https://www.youtube.com/watch?v=gm4YaufdDso

Tracklist:

01. The Hole
02. The Blues Just Got More Blue
03. Closer To Home
04. How Can You Love Me?
05. Devil In My House
06. Impossible
07. What Does It Take?
08. Side Number
09. The One
10. Dark Angel

John Weeks (gitaar) werd geboren in Frankrijk. Veel van zijn muzikale ervaring en inspiratie heeft hij dan ook opgedaan in de bars en clubs van Parijs in de jaren 90-tig. Dan Haynes (piano, orgel) is afkomstig van Dallas maar verhuisde in de jaren 90-tig naar Australië. Stacey Turpenhoff is dan weer van St. Louis, en zij beschikt over een zeer fijne stem. Voeg daarbij nog Stephen Whitfield die de lijnen uittekent op de bas en Robert Fiorino op de drums, en je krijgt de sound die deze band zo uniek maakt. Dark Angel is nog maar het tweede album van deze band, maar je kijk op ‘blues’ is niet meer dezelfde na het beluisteren ervan.
Dark Angel is ook een zeer toepasselijke titel. Aan elke song zit ofwel iets “donkers” of iets “engelachtig”, en dan niet zozeer de muziek maar eerder de teksten. “The Hole” als opener zet je eigenlijk helemaal op het verkeerde been. Een stevige intro, middenin nog een krachtige solo en Stacey die eigenlijk veel te luid zingt. Neen de eigenlijke “ziel (lees sound)” vind je terug in “The Blues Just Got More Blue” of ook “How Can You Love Me”. Bij de meer uptempo nummers zoals “Closer To Home” of “Devil In My House” en “Side Number” neemt John de zang voor zijn rekening. Een samenvoegsel van bluesrock, met schitterende slow-blues en ook jazz-achtige klanken, het is er allemaal op deze cd. Maar vooral vocaal is dit een echt juweel, een ruwe diamant die men nog aan het slijpen is. Stacey Turpenhoff is geen Beth Hart, om maar iets te zeggen, maar ze heeft je in haar ban vanaf het begin. (JePe)