Victor Wainwright And The Train - Victor Wainwright And The Train

Victor Wainwright And The Train

 

Website: http://victorwainwright.com/
Facebook: https://www.facebook.com/VictorWainwrightJr
Label: Ruf Records
http://www.rufrecords.de/index.php?lang=en
Video: https://www.youtube.com/watch?v=DlzASZb5Kfo

Tracklist:

01 Healing

02 Wiltshire Grave

03 Train

04 Dull Your Shine

05 Money

06 Thank You Lucille

07 Boogie Depression

08 Everything I Need

09 Righteous

10 I'll Start Tomorrow

11 Sunshine

12 That's Love To Me


Victor Wainwright is een Amerikaanse zanger, songwriter en pianist die op 4 februari 1981 geboren werd in Savannah, Georgia. Zowel Victor zijn vader als zijn grootvader waren blues muzikanten en waren de eerste mentors van de jonge Victor Wainwright. Toen Victor naar de middelbare school ging had hij al een eigen ensemble waarmee hij de vaste band vormde van Eric Culberson tijdens diens optredens in de Savannah Blues Bar. In 2004 ontmoette Wainwright in Ormond Beach Stephen Dees, die in de jaren tachtig nog deel uitmaakte van Novo Combo. Victor en Stephen begonnen samen nummers te schrijven voor het debuutalbum van Victor Wainwright. 'Piano From Savannah' verscheen in 2005 en Dees was de producer. Na het verschijnen van dat album richtten Victor en Stephen de band Victor Wainwright & the WildRoots op. Met hen nam Wainwright drie albums op 'Beale Street To The Bayou' in 2009, 'Lit Up' in 2011 en 'Boom Town' in 2015. In 2013 verscheen ook nog het album 'Easy Livin'' van Southern Hospitality. Dat laatste album kwam voort uit een jam sessie uit 2011 met Damon Fowler, J.P. Soars, Chuck Riley en Chris Peet. 'Easy Livin'' geraakte tot in de top 10 van de Amerikaanse Billboard Top Blues Albums. In 2013 en 2014 won Victor op de Blues Music Awards de Pinetop Perkins Piano Player Of The Year Award. Begin dit jaar tekende Victor een contract met Ruf Records en samen met zijn nieuwe band The Train maakte hij het album 'Victor Wainwright And The Train', dat op 2 maart 2018 verschijnt. Het album bevat twaalf originele nummers die door Victor Wainwright werden geschreven.

Het album 'Victor Wainwright And The Train' opent met de swingende rocker 'Healing', waarin Victor dadelijk zijn naamkaartje aflevert als uitmuntende toetsenist. Bovendien laat hij horen dat hij over een geweldige en passionele stem beschikt. Maar 'Healing' is meer dan beukend en wervelend toetsenwerk. Drummer Billy Dean en bassist Terrence Grayson zorgen voor een verschroeiende groove en de blazers met Mark Early op saxofoon en Doug Wolverton op trompet zorgen samen met de schitterende backing vocals van Reba Russell en Nick Black voor een mooie en rijkere sound. Tijdens het instrumentale gedeelte pakt Victor geweldig uit op het Hammond B3 en ook gitarist Pat Harrington schittert met weergaloos en zinderend snarenwerk. Geweldige opener. Met 'Wiltshire Grave', waarin Wainwright het trieste verhaal vertelt van Peggy, gaat Victor een heel andere muzikale richting uit. Instrumentaal zit ook dit Latijns getinte bluesnummer erg goed in elkaar en het heeft een erg sterk refrein. De meester zelf zorgt weer voor uitstekend toetsenwerk op de B3 en Pat Harrington is opnieuw groots op de gitaar terwijl de blazers een New Orleans sfeer creëren in dit blues nummer. Victor Wainwright begint met opwindende barrelhouse piano aan de swingende rock'n roll song 'Train'. De trein van Victor Wainwright lijkt steeds sneller en sneller te gaan en dat laat de man toe om zijn vingervlugheid op de toetsen te demonstreren en dat doet hij dan ook met veel klasse. In deze 'Train' zijn de trompet en de saxofoon van Doug Wolverton en Mark Early weer uitdrukkelijk aanwezig. Victor zingt met veel passie in zijn stem, de toetsen gedreven ballade 'Dull Your Shine', waarin de fenomenale gitarist Pat Harrington slaagt om net zoveel gevoel en passie te leggen in zijn snaren solo als dat Wainwright in zijn stem legt. Het erg soulvolle 'Money' is een nummer met een erg leuk ritme, waarin Wainwright nogmaals bewijst waarom hij al twee keer de Pinetop Perkins Piano Player Of The Year won. Het radiovriendelijke 'Thank You Lucille' is zeker één van de hoogtepunten op dit album. Deze ballade is een oprecht en ontroerend eerbetoon aan blueslegende B.B. King. We horen veel emotie in de soulvolle stem van Victor en in de stemmen van Reba Russell en Nick black. De blazers en de korte gevoelvolle gitaar riffjes van Monster Mike Welch geven het nummer nog een extra touch.

Daarna is het boogie woogie time met het heel dansbare 'Boogie Depression', waarin we zeker invloeden van Jerry Lee Lewis in terug vinden. Victor Wainwright domineert het nummer met uitmuntend toetsenwerk op de piano. 'Everything I Need' is een zoete, heel mooi opgebouwd liefdeslied, dat weer op een uitstekende en gevoelvolle manier gezongen wordt door Wainwright. Victor bespeelt hier zijn B3 en piano. 'Righteous' is een opwindend nummer dat verscheidene sfeerwisselingen kent. Gitarist Josh Roberts is onweerstaanbaar met zijn vlijmscherpe gitaar riffs, maar ook Victor Wainwright met vingervlug toetsen werk en Dave Gross op bariton gitaar dragen meer dan hun steentje bij in dit vreemde, maar erg mooie nummer. Er zit heel wat humor in het swingende 'I'll Start Tomorrow', waarin Victor het advies dat de dokter hem gaf op de lange baan schuift. De toetsenvirtuoos is nogmaals op zijn best en leeft zich volledig uit in zijn weergaloos toetsenwerk. De vreemde eend in de bijt op dit album is 'Sunshine', waarin Victor Wrainwright And The Train er in slagen om op een een knappe manier Oosterse en psychedelische invloeden in hun muziek te mixen. 'Sunshine' lijkt op een meer dan zeven minuten durende jam met strak en gedreven slagwerk van Billy Dean, mooie diepe baslijnen van Terrence Grayson, scheurend gitaarwerk van Pat Harrington en virtuoos en wervelend toetsenwerk van Victor op zijn B3 Hammond. Ook de blazers met Doug Wolverton op trompet en Mark Early op sax zijn uitdrukkelijk aanwezig, deze laatste zorgt ook voor de mysterieuze geluiden van de fluit in 'Sunshine'. Afsluiten doet de Amerikaan met stijl tijdens de zoete en emotievolle liefdesballade 'That's Love To Me', die door de warme Hammond B3 klanken gedragen wordt. In de trage nummers slaagt Victor er met zijn stem steeds in om me te raken en te ontroeren en dat is ook in dit prachtige liefdeslied weer het geval. Het gevoelvolle solowerk op het Hammond van Victor en het het intense snarenwerk van Pat Harrington zetten de kers op de taart van dit schitterende nummer. 'Victor Wainwright And The Train' is een erg mooi en gevarieerd album. Een aanrader voor elke muziekliefhebber. (Walter Vanheuckelom)