Vierde Bluesnight te Geel – 20161125

Vierde Bluesnight te Geel – 20161125

Alle foto's vind je OP DEZE PAGINA

Voor deze vierde editie van de Bluesnight hadden de organisatoren in Geel twee Belgische bands en een echte headliner uitgenodigd. Tiny Legs Tim en D-Tale aan de ene kant, en John Primer aan de andere kant. Als inwoner van Geel kan je dit natuurlijk niet naast je neerleggen. De Waai, zo wordt de nieuwe fuif/feestzaal genoemd, is voor zowat drie vierde gevuld als Tim “Tiny Legs” De Graeve de avond mag openen. Bij wijze van verrassing heeft hij nog een Belgische blues grootheid meegebracht. Steven Troch, vroeger nog bij Fried Bourbon, bespeelt op meesterlijke wijze de mondharmonica. Er wordt begonnen met “Can’t Win Them All”. Delta Blues al dan niet met de slide wordt op het publiek losgelaten. Natuurlijk volgen er nummers uit de laatste cd “Stepping Up” waaronder de titelsong en “Walk With The Devil”, en covers in een eigen bewerking als “Death Letter” van Son House. In de marge wordt gemeld dat we een nieuwe cd mogen verwachten ergens in februari 2017, samen met Steven Troch, volledig akoestisch. En om dat te onderstrepen brengen ze “Religions With The Devil”, wat ook op de nieuwe cd zal staan. Het begin van de avond is alvast geslaagd.

 

Na een korte pauze is het de beurt aan John Primer. Maar eerst mag de begeleidingsband, Little Boogie Boy Blues Band, met gitarist Hein Meijer (Little Boogie Boy), drummer Lenny Media en bassist Melvin Smith het pad effenen. “You Got Me Dizzy” laat vermoeden dat de heren nog andere kwaliteiten hebben dan het begeleiden van John Primer. The Master himself mag dan het podium op, en hij doet dat in stijl. De intussen 71 jarige artiest, die begon als bandleider in de beroemde Theresa’s Lounge in Chicago, daarna speelde bij the Chicago Blues All-Stars van Willie Dixon in 1979, vervolgens speelde tot aan diens dood in 1983 bij Muddy Waters, om daarna bij The Teardrops van Memphis Slim te spelen alvorens zijn eigen weg te gaan. “You don’t have to go” komt uit de boxen, en dat waren we ook niet van plan. Hoogstandjes als “40 Days 40 Nights” en “Hoochie Coochie Man” brengen ode aan Muddy Waters. En dat Little Boogie Boy ook goed overweg kan met de 6 snaren krijgen we te horen in “For the love of a woman”, waarin beide mannen hun beste vingerwerk laten bewonderen. Ook in een geheel eigen versie gestoken is “That’s allright”. Tijdens dat nummer wordt de rookmachine in gang gezet. De dampen slaan op de ogen en de stem van John Primer en het optreden moest gestaakt worden. John bedankte nog het publiek en verdween dan in coulissen. Spijtig.

Het was dan aan D-Tale om deze Bluesnight af te sluiten. En de heren Mario Pesic(gitaar), Patrick Cuyvers(Hammond), Steven Wouters(drums) en Eric Wels(basgitaar) deden dat in hun eigen vurige stijl. De decibels gingen de hoogte in en met nummers als “Riding with the King” of “Feels like rain” weten ze het publiek volledig op hun hand. “Midnight Train” met wat “Papa was a rolling stone”, van hun debuutalbum “Come Out and Play) was de ideale afsluiter van een blues-avond waarin we John Primer toch graag iets langer aan het werk hadden gezien.