PHIL LEE
album ; Some Gotta Lose …
 
website : http://www.philleeone.com/
facebook ; https://www.facebook.com/MightyKingOfLove
label : Palookaville
booking / radio promotion / publicity :  
Rob Ellen / Medicine Music
http://medicinemusic.co.uk/
samples : http://www.philleeone.com/audio/
http://www.cdbaby.com/cd/phillee5
video :  https://www.youtube.com/watch?v=wW0l2wQML5g
Eerder verschenen : https://www.bealestreet.be/index.php/cd-recensies-maart-2013/817-phil-lee-the-fall-a-further-decline-of-the-mighty-king-of-love
 
   Niet meer zo recent dit schijfje van “The Mighty King of Love” a.k.a Phil Lee maar een nieuw album van de sympathieke protegé van Rob Ellen  blijft telkens een leuke verrassing in het Americana singer / songwritersgebeuren. Beter doen na “A Further Decline” – https://www.bealestreet.be/index.php/cd-recensies-maart-2013/817-phil-lee-the-fall-a-further-decline-of-the-mighty-king-of-love  leek mij niet zo vanzelfsprekend want ondergetekende nam het album destijds erg hoog op in zijn jaarlijstje (2013) ***
 
De prachtige opener “Ain’t no Love”  / co – writer de veel te vroeg overleden Duane Jarvis  / streelt net als het jazzy “Beautiful Bubble”, with Nina Violet / violin, clarinet, vocals en Marco Benevento / piano, organ , meteen de oortjes en maakt meteen duidelijk dat de opnames die plaatsvonden in a big house in Upstate New York (h)eerlijk uitnodigen tot languit luisteren op de bank. De soulvolle pareltjes “Don’t Tell Me Know” , “If Frogs Had Wings” ( Pil Lee / harmonica)  kaderen perfect in het luisterplaatje op luisterpaaltje concept dat de band nu al jaren subliem hanteert. “Kiss of Fire” lijkt bewust  op het slanke lijf van Phil Lee geschreven al vermoed ik dat de even graatmagere Guido Belcanto er ook schitterend mee voor de dag zou komen, de traditional  “Lil’ Liza Jane – inclusief prima piano , gitaarwerk – nodigt uit tot vlotjes meezingen en met  steel guitar slepertje “No Taking it Back” en de ballroom shuffle “I pray it never comes” steelt de sympathieke singer / songsmid ongetwijfeld menig hartje … “Some Gotta Lose” is een album ‘that brings sad and happy feelings all together, sadness for missing and happiness for having experienced the feeling’ waarbij niet op een foutje wordt gekeken, de opnames vonden quick & live plaats with few overdubs and no edits …met andere woorden Phil Lee  & band  in gewone doen. Het houdt in dat u – just like in the old days – opnieuw meer dan veertig minuten kan genieten van muziekcomfort dat je koestert ….This One” en “Wake Up Crying” ressorteren in die verbluffende doelstelling. (SWA)

 
 

 

 

 

 
 
 

 
 
 
 
 
 

 
 
 
 

Cd recensies december 2015

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *