Website: http://www.innessibun.org.uk/

Facebook: https://www.facebook.com/pages/Innes-Sibun/79977242739

Twitter: https://twitter.com/InnesSibun

Label: Blues Boulevard Records

http://www.music-avenue.net/list.php?id=1

Tracklist:

01. Love light 4.05
02. I’ll take care of you 3.38
03. Old time used to be 3.01
04. Blues for Sherman 4.04
05. One of these days 4.47
06. Esma 4.58
07. Find my way home 3.37
08. Stari most 3.58
09. Why don’t you call me 2.21
10. I fall apart 4.17
11. I used to be your man 3.09
12. Give up the fight 4.53

Voor mij een volledig onbekende, maar na het beluisteren van de cd niet onbemind. Hij gaat nochtans al wat jaartjes mee. Hij begon op zijn 12de na het horen van B.B. King. Je zou voor minder. Hij speelde is diverse bands gaande van punk over rock als reggae en folk. Blues Explosion was zijn eerste band. De eerste cd “That’s What The Blues Can Do” ,geproducet door Mike Vernon, werd op lovende kritieken onthaald en dat resulteerde in 1993 in een aanbod van Robert Plant om gitarist te worden in zijn band. Plant’s “Fate of Nations” tour stond klaar om Europa en Noord – en Zuid Amerika te veroveren. In 2004 volgt dan een nieuwe band waarmee al snel een nieuw album wordt opgenomen: Farmhouse Blues. Deze “Blues Transfusion” is de opvolger van “Lost In the Wilderness” van vorig jaar.

Variatie is hier het toverwoord. Dhr Sibun speelt zo veel mogelijk stijlen op deze cd. Bluesrock, ballad, akoestisch, rock’n – roll, en ga zo maar door. Geen enkele song klinkt hetzelfde. Dit is wel heel leuk voor de luisteraar. De opener “Love Light” is een stevige blues/rock met meteen een goede gitaarsolo. Vervolgens krijgen we één van de twee niet originele nummers op deze cd. Akoestische country valt er te horen op “Old time used to be”. “Blues for Sherman” is opgedragen aan zijn goede vriend Sherman Robertson. Dit is dé beste song op de cd. De gitaar grijpt je van in het begin naar de keel, gevolgd door een hammond om u tegen te zeggen. Funky klanken krijgen we dan in “One of thes days” waarna met “Esma” een volgend hoogtepunt aan de cd wordt toegevoegd. Slowblues op zijn best met weer de Hammond en de gitaar op het voorplan. Er volgen nog een akoestisch nummer (Stari Most), echte rock’n roll met “I used to be your man” en eindigen doen we met “Give up the fight” . Power blues waarvoor Innes twee ex muzikanten van Plant wist te strikken, met name Charlie Jones op bas en Clive Deamer op drums. Zelf doet Innes nog een keer waar hij goed in in nl het geven van een goede gitaarsolo.

Al bij al is dit een goede cd. Er staan misschien wat instrumentale nummers op die minder in de smaak zullen vallen van de gemiddelde luisteraar, maar er is genoeg goede blues over om je over de streep te halen. (JePe)

 

Cd recensies maart 2015

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *